Thomas Mann (1875-1955) is een van de allergrootste schrijvers van Duitsland uit de 20ste eeuw. Zijn werken getuigen van een meesterschap in ironie. Talrijke vertellingen en romans beschrijven de sfeer van de eindjaren der oude burgerij. Zo is zijn boek "Buddenbrooks" wereldliteratuur en werd hij ervoor bekroond met de Nobelprijs voor Literatuur in 1929. Zijn politieke essays vertolken een omwenteling in de man van steun aan het Duitse nationalisme tijdens de Eerste Wereldoorlog tot een radicale en harde afkeuring van het nationaalsocialisme in de Tweede Wereldoorlog. Thomas Mann had een probleemloze jeugd, op het vervelen op school na. Reeds tijdens die schooltijd ontwikkelde zijn schrijverstalent. Dat zou de 21-jarige ten volle benutten. Toen hij zijn job bij een verzekeringskantoor had opgezegd (was maar saai...), wou hij vrij schrijver worden. Hij kon voorlopig leven zonder financiële zorgen (zie vorige posting). Hij besloot om de wijde wereld in te trekken en reisde met zijn oudere broer Heinrich naar Italië. Daar huurden ze een appartementje in Palestrina, omgeving Rome, voor enkele maanden. Die twee kwamen aanvankelijk goed overeen want ze hadden gelijke interesse: schrijven. Zo maakten ze samen een beeldboek voor hun jongere zus die nog in München achterbleef met haar andere broers en haar moeder. Dat boek was een verzameling gedichten met bijhorende tekeningen, eveneens van Thomas en Heinrich. Jammer genoeg is dat werk verloren gegaan in latere jaren. Er bestaat geen kopie van. Spijtig, anders hadden we een prachtig voorbeeld hoe twee schrijvers samen iets realiseren. In 1898, als 22-jarige, begon hij aan het schrijven van wel zijn beroemste werk: Buddenbrooks. Dat zou zijn eerste roman worden, nadat hij reeds meerdere novelles geschreven had. Deze roman werd voltooid in 1901. Het schrijven ervan was drie maanden onderbroken door zijn legerdienst. Die legerdienst zinde helemaal niet. Nadat hij drie maanden voltooid had, veinste hij een ziekte (epilepsie) en de militaire dokters liepen erin. Hij werd onmiddellijk ongeschikt verklaard. Tja... snuggere zet! Dat feit zou hij later verwerken in het boek "Bekentenisse des Hochstaplers Felix Krull". Buddenbrooks werd een waar succes. Het is een van de meest briljante werken over de Duitse samenleving. In dat boek wordt het einde van de oude burgerij besproken. Het gaat om de lotgevallen van een patriciërsfamilie, de Buddenbrooks, die leven in de aloude burgerlijke geplogendheden en (schijnbare) voornaamheden van de 19de eeuw in de stad Lübeck. Het gaat hen financieel wonderwel. Maar met de generaties - er worden er 4 besproken - vervalt dat burgerlijke beetje bij beetje en uiteindelijk leven de laatsten der Buddenbrooks in echte anti-burgerlijke sfeer. De roman draagt de veelzeggende ondertitel "Verfall einer Familie". Thomas Mann heeft met dit boek vele mensen uit Lübeck afgeschilderd zoals hij ze kende als kind, maar dan met een ironie die door de werkelijk levend personen heel kwalijk werd genomen. Het was zelfs zo, dat Thomas zich best niet meer liet zien in de stad! Het werk is geen autobiografie, maar het laat sterk vermoeden hoe de patriciërsfamilie Mann geleefd had in Lübeck. Merkwaardig aan de schrijfstijl is het gebruik van allerlei middelen zoals dialogen, aanhalen van brieven, veelvuldige gedichten, en meer. Ook eigen aan Thomas Mann is het gebruik van een leidmotief om personen te kenmerken doorheen het verhaal aan de hand van gestes, typische uitspraken en beschrijvingen met vaste adjectieven, eigen aan elke figuur. Soms is het een beetje moeilijk om de tekst te verstaan. Thomas gebruikt vaak de taal die door de patriciërs gesproken werd in Lübeck: het Platduits, het Hoogduits en het Frans. Deze roman werd in 30 talen vertaald en met meer dan zes miljoen exemplaren wereldwijd verkocht. In 1929 kreeg Thomas de Nobelprijs Literatuur voor dit werk. Boek: Buddenbrooks, Thomas Mann, Fischer Verlag, ISBN: 978-3-596-29431-2. Nederlandse vertaling: Buddenbrooks, Thomas Mann, Arbeiderspers, ISBN: 978-9-029-56414-4. Mogen zien we een breuk ontstaan tusen Thomas en zijn oudere broer Heinrich. Op deze blog verschenen over de Thomas Mann:
|