23-09-09

Bondsverkiezingen deel 3

politiek Duitse Bondsverkiezingen 27/09

FDP, de liberale partij

Komende zondag 27 september wordt een nieuwe Bundestag gekozen. De Duitse bondsverkiezingen zijn niet onbelangrijk in Europa. Duitsland speelt in de EU immers een niet te onderschatten rol met de grootste bevolking in Europa en de grootste export ter wereld. In deze week voor de verkiezingen overlopen we even welke partijen een kans maken om in een coalitie te treden. Vandaag een kleine coalitiekandidaat: FDP.

"De liberale partij wil alleen maar de ondernemers helpen om maximale winsten te maken," sakkert de gefrusteerde SPD-er. "Misschien wel, maar zij stellen een maximale belastingsvermindering in het vooruitzicht," jubelt de professionele zwartwerker... De FDP is inderdaad het tegenovergestelde van de SPD, de sociaaldemocratische partij. De FDP, de Vrije Democratische Partij, vertrekt in haar politieke visie immers vanuit het neoliberalisme en ongebreideld kapitalisme: maximale winst voor de ondernemers. Daarbij gedragen zij zich bikkelhard, ja compromisloos. Misschien zijn liberale partijen in België en in Nederland iets meer tegemoetkomend naar andere partijen toe, in Duitsland is de FDP zeer eigenzinnig. Betekent dit een gevaar voor de sociaalstaat? Misschien wel, waarschijnlijk wel...

Sociale ingesteldheid is een begrip dat de Duitse liberalen als volgt invullen: de staat moet alles doen om werkloosheid te verbannen en moet ervoor zorgen dat werknemers meer netto verdienen uit hun bruttoloon. Is dat niet mooi? Werkzekerheid en lage belastingen zijn beloftes die elke werknemer graag hoort. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de FDP op toenemende aanhangers kan rekenen. Waar zij tevoren slecht kon steunen op ongeveer 8 % der stemmen, mag zij nu zondag verhopen 12 tot 15 % te halen.

Investeringen moeten vrije wegen kunnen bewandelen, dat is de leuze van de Duitse liberalen met Guido Westerwelle als hun voorzitter. Daartoe zijn voortdurend toenemende winsten nodig. Dankzij investeringen neemt de werkgelegeheid toe en kan werkloosheid een hol begrip worden, dromen zij. Om dat doel te bereiken zijn bedrijfsbelastingen uit ten boze en moeten drastisch verlaagd worden. De personenbelasting voor de werknemers moet in gelijke mate verlaagd worden, zodat de bevolking koopkrachtiger wordt. Dat laatste bevordert op zich de productie, waardoor nog meer winsten ontstaan die leiden tot nog meer investering en aldus tot nog meer werkgelegenheid: een spiraal zonder einde. Mooi niet? Elkeen heeft werk, elkeen betaalt een werkelijk minimum aan belastingen.

Maar hoe kan de staat bij dergelijk principe haar functies opnemen zoals steun aan de sociale noden van de bevolking of financiële hulp bij crisissen zoals de bankencrisis in het laaste jaar? Het antwoord van de FDP is klaar en duidelijk, kristalhelder en keihard: De staat moet zorgen voor minder sociale uitgaven zodat hulp bij crisissen niet leidt tot schuldenopbouw. Alleen op die wijze zijn minimale belastingen mogelijk. Enkele aspiraties van de liberalen: schaf de ziekteverzekering van staatswege gewoonweg af of verlaag zij aanzienlijk. Elke zieke of gehandicapte kan in de plaats ervan een vrijwillige ziekteverzekering aangaan bij private kassen. De staat mag bovendien geen miljarden meer uitgeven aan pensioenen. De bevolking vergrijst drastisch. De pensioenlast wordt voor de staat ondraaglijk. Daarom is het nodig om slechts een minimaal pensioen te garanderen en de bevolking warm te maken voor een vrijwillige pensioensaanvulling vanuit private kassen. Het principe van brugpensioenen is verwerpelijk. Werknemers worden verwacht werklustig te zijn. De bedrijfsleiders geven in deze immers het goede voorbeeld, aldus de FDP. Wie in de laatste jaren van zijn of haar carrière niet meer wil werken, die kan voor dergelijke jaren slechts aanspraak maken op het sociale minimum. Nog een FDP-tip: De ambtenarij moet drastisch ingekrompen worden; ook dat geeft de staat speelruimte om de belastingen te verminderen. "Meer vrijheid en minder staat," is de roep van de liberalen.

Daarbij verzwijgt de liberale partij in alle toonaarden dat de lonen voor werknemers zo laag mogelijk moeten zijn. Werknemers hoeven slechts zoveel te verdienen, dat zij net voldoende hebben om een goede koopkracht te hebben. Daarbij kunnen uiteraard beloningen gegeven worden voor verdienstelijke arbeid. Elk bedrijf kan zelf beslissen hoeveel het wil besteden aan personeelslast. De FDP verzet zich vehement tegen het invoeren van een minimumloon in Duitsland. Bedenking: Volgens het internationale OECD trekken reeds 6,5 miljoen Duitse werknemers minder dan het te verwachten minimumloon. Dumpingslonen vanwege onverantwoordelijke werkgevers zijn daardoor nu reeds geen vreemd verschijnsel in het land. Hoe kunnen werknemers een private ziekteverzekering of private pensioenaanvulling aangaan wanneer zij nauwelijks geld hebben om te overleven?

In de voorbij decennia is de FDP de partij die het langst meegeregeerd heeft op bondsniveau. Telkens de Union - de conservatieven - een coalitie vormde, werd de FDP aangesproken. En zelfs de SPD - de sociaaldemocraten die lijnrecht tegenover de FDP staan - heeft in het verleden de FDP als coalitiepartner gekozen om toch maar met een meerderheid aan de macht te kunnen komen. Dat was trouwens een zeer succesvolle bondsregering van 1969 tot 1972 met als kanselier de wellicht meest bekende en meest gewaardeerde politicus van het land: Willy Brandt, SPD. Bij alle bondsregeringen met de FDP in het schip nam die laatste graag de posten voor economie en buitenlandse zaken voor zich, en dat niet succesloos. Denken we maar aan de wellicht meest beroemde bondsminister voor Buitenlandse Zaken: Hans-Dietrich Genscher die een kapitale rol speelde bij de eenmaking der beide Duitslanden in 1989-1990.

Nu zondag zullen de verkiezingen zeer bijzonder worden. Het gebeurt immers zelden, dat partijen voor de verkiezingszondag reeds exclusieve coalities afspreken. De FDP heeft namelijk de Union onder druk gezet om uitsluitend een zwart-gele coalitie na te streven. Deze stellingname werd onlangs voor de media geproclameerd. Men kan daarbij de vraag stellen, waarom dan nog verkiezingen? Tja... de opiniepeilingen voorspellen een kop aan kop rennen tussen een meerderheid voor Union-FDP en een meerderheid voor de andere partijen samen. Maar het lijkt erop dat zwart-geel net niet voldoende zal halen en dan, ja dan kan men een ware oorlog verwachten. Zwart-geel zal dan immers - zoals het dit in de voorbije dagen reeds in de media duidelijk maakte - alle tricks bovenhalen om het verkiezingssysteem uit te buiten tot op de bodem. En dat systeem heeft wel wat in zich. Het is uniek in Europa en biedt de mogelijkheid om met een niet al te kleine minderheid een meerderheid te vormen; ziet u de SPD reeds steigeren? Dat kiessysteem zal nu zaterdag verklaard worden in een speciale posting.

De commentaren zijn gesloten.