22-09-09

Bondsverkiezingen deel 2

politiek Duitse Bondsverkiezingen 27/09

Die Grüne, de groene partij

Komende zondag 27 september wordt een nieuwe Bundestag gekozen. De Duitse bondsverkiezingen zijn niet onbelangrijk in Europa. Duitsland speelt in de EU immers een niet te onderschatten rol met de grootste bevolking in Europa en de grootste export ter wereld. In deze week voor de verkiezingen overlopen we even welke partijen een kans maken om in een coalitie te treden. Vandaag een kleine coalitiekandidaat: Die Grüne.

Waar is de tijd, dat we de groenen kenden als een allegaartje uit de flower-power-tijd, breiende dametjes en olijke mannen met lange haren, met een 'üppige' baard, allen samen gezellig keuvelend in de kleine moestuin of fietsend door het groene landschap. Kleinschaligheid was hun 'Leitmotiv'. Die romantiek kan men tegenwoordig nog wel eens beleven bij de ene of andere groene, maar veel is er niet van overgebleven. Aanvankelijk waren zij zeer uitgesproken pacifistisch, tegen elke binding met de NATO, vredesbewegingen steunend, massademonstraties tegen atoomkracht organiserend, fervent elke boom verdedigend die een andere zou willen vellen. De realiteit heeft hen echter ingehaald. Joschka Fischer, Duitse groene en internationaal gewaardeerde ex-bondsminister voor Buitenlandse Zaken, heeft hen met de neus op die realiteit gedrukt. Het programma van Die Grüne is tegenwoordig gekleurd door een hang aan hernieuwbare energie, verwerping van atoomenergie, bevordering van het milieu, bescherming van het klimaat, economie die gebaseerd is op noodzaak en niet op toenemend geldgewin, gelijkheid van alle mensen, aanvaardbaarheid van militaire inzet voor humanitaire doelen in het buitenland, steun aan de EU. De partij is de enige die geen echte voorzitter heeft. Aan de kop heerst een zesmans-rijk voorzittersschap. Enkele huidige grote namen: Renate Künast, Claudia Roth, Jürgen Trittin.

Bij bondsverkiezingen halen zij gewoonlijk tussen 8 en 12 % der stemmen, met geluk iets meer. Daardoor rekent men deze partij bij de kleine coalitiekandidaten, samen met de FDP, de liberalen. De twee grote partijen - Union en SPD - konden immers tot nu toe op bondsniveau vaak een meerderheid bekomen door coalitie met één kleine partij.

Die Grüne vormt het liefst een meerderheidsregering met de SPD, gezien beide partijen vele overeenkomende programmapunten hebben. Nu zondag zal dat - naar alle waarschijnlijkheid - niet volstaan om een meerderheid te bekomen. De SPD heeft immers vele protesterende kiezers verloren aan Die Linke, met welke partij geen coalitie op bondsniveau te vormen is - zie onderstaande posting. Willen Die Grüne en SPD na de verkiezingen van nu zondag dan toch een meerderheid, dan bestaat de mogelijkheid om de FDP, de liberalen, erbij te roepen. Zulke regering noemt men een Ampelkoalition, refererend naar een verkeerslicht met de kleuren rood, geel, groen. Die Grüne staat daar echter huiverig tegenover. Het programma van de FDP ligt immers diametraal op het hunne.

In uiterste nood, maar dan echt in uiterste nood, zou Die Grüne op vraag een coalitie van Union en FDP aansluiten, indien die twee partijen geen meerderheid zouden bekomen en indien zij - als conservatieven en liberalen - bereid zouden zijn om een ware zee van water in hun wijn te doen. Dergelijke hypothetische coalitie noemt men Jamaika, naar de kleuren van de nationale vlag van Jamaica: zwart, geel, groen.

Algemeen kan men besluiten, dat die Grüne bereid zijn om samen met de SPD scheep te gaan, en om in alle andere gevallen eerder in de oppositie te blijven.

De commentaren zijn gesloten.