21-09-09

Bondsverkiezingen deel 1

Duitse Bondsverkiezingen 27/09

Kansloze partijen

Komende zondag 27 september wordt een nieuwe Bundestag gekozen. De Duitse bondsverkiezingen zijn niet onbelangrijk in Europa. Duitsland speelt in de EU immers een niet te onderschatten rol met de grootste bevolking in Europa en de grootste export ter wereld. In deze week voor de verkiezingen overlopen we even welke partijen een kans maken om in een coalitie te treden. Vandaag eerst het omgekeerde: welken hebben geen kans?

De partijen aan de extreem rechtse en extreem linkse kant van het politieke spectrum hebben geen kans om in een coalitie op bondsniveau te komen. Enerzijds gaat het hierbij om de extreem rechtsen. Dat zijn voornamelijk de NPD, de DVU en Die Republikaner. De NPD is de meest rechtse van de drie, heeft onder haar rangen talrijke neonazi's als leden, is uitgesproken anti-democratisch, ondanks democratie in hun naam voorkomt: Nationaaldemocratische Partij van Duitsland. Dat democratische in hun naam heeft echter even weinig te betekenen als het 'socialistische' in de naam van de nationaalsocialische partij van Hitler. "Eigen volk eerst," is hun leuze, zich daarbij refererend op het gedachtengoed van Hitler. De twee andere partijen, DVU en Die Republikaner, streven ongeveer hetzelfde na als de NPD, maar in meer verdoken vorm. Bij hen zijn geen neonazi's welkom, zij spreken openlijk niet over vreemdenvijandigheid, maar zij werken bij elke gelegenheid samen met de NPD.

Geen enkele van deze drie extreem rechtse partijen maakt een kans om in de Bundestag te treden, laat staan om deel te nemen aan een coalitie in de bondsregering. Zij zullen de kiesdrempel van 5 % niet halen. Bekomen zij 1,5 to 2 % dan is dat reeds verwonderlijk. Op het niveau van de deelstaten is dat wel even anders. Zo is de NPD erin geslaagd deel te nemen aan de parlementen - Landtage - van Sachsen en Mecklenburg-Vorpommern. Op 27 september worden ook deelstaatverkiezingen in Brandenburg georganiseerd en ook daar zou volgens opiniepeilingen de NPD in de Landtag kunnen zetelen.

De kanslozen aan de linker zijde van het politieke spectrum zijn Die Linke en de DKP. Hier gaat het om de uitgesproken marxistische partijen. Die Linke is de partij van de ex-communisten. Hun grote voormannen zijn Gregor Gysi, oudvoorzitter van de DDR-eenheidspartij SED, en Oskar Lafontaine, ex-topman van de SPD. De partij profileert zich als een marxistische partij op democratische leest. Het totalitaire van een communistische staat leent de partij aldus af en zij is bereid samen te werken met andere democratische partijen. De leden ervan noemen zich de ware socialisten, een versluiering van hun echte identiteit: ex-communisten. Zij staan voor een uitgesproken verstatelijking van diensten en ageren tegen het huidige kapitalisme. Bovendien zijn er nog twee bijzondere kenmerken die hen totaal uitsluiten bij mogelijke coalitiegesprekken op bondsniveau: zij zijn tegen de EU en zijn compromisloos pacifistisch en aldus tegen de inzet van het Duitse leger in Afghanistan. Binnen de partij bestaan kernen die een terugkeer naar het zuivere communisme propageren.

In de laatste jaren is Die Linke meer en meer een succespartij aan het worden. Vele protestkiezers keren zich tegen de SPD, de sociaaldemocraten, en lopen over naar Die Linke. Bij de komende bondsverkiezingen zou Die Linke wel eens tussen de 10 en de 15 % der stemmen kunnen halen. Daardoor verzwakt zij de SPD aanzienlijk. Op deelstaatniveau neemt Die Linke deel aan de regering in Berlijn en lopen op dit ogenblik coalitiegesprekken in Thüringen en in Saarland, waar eind augustus een nieuwe Landtag gekozen werd.

De DKP is de zuiver communistische partij van Duitsland, een nostalgisch amalgaam van stalinisten, trotskisten en DDR-aanhangers. Op bondsniveau zijn zij onbelangrijk, hebben geen enkele kans om de kiesdrempel te halen. Op deelstaatniveau zetelen zij in samenwerking met Die Linke en onder diens hoed in de parlementen van Niedersachsen, Hamburg en Bremen.

De commentaren zijn gesloten.