17-03-08

Duitse verkozenen van het volk en moraal

Wolfgang Clement
grootbeeld
Fotobron: spiegel

Wolfgang Clement (SPD) kijkt een werknemer aan met de ogen van: "Weest blij dat de staat een toeslag geeft om in jouw levensonderhoud te kunnen voorzien bij het lage loon dat je verdient."
Sociale politiek

Hoe politici met handen en voeten gebonden zijn aan ondernemers

Tijdens het duidingsprogramma Ann Will op ARD bleek alweer hoezeer Duitse politici gebonden zijn aan ondernemers ten koste van hun taak: sociale politiek voeren.

Soms zijn duidingsprogramma's de moeite waard om de achtergrondvisies van politici te leren kennen. Dat was gisteravond zo bij de talkshow Ann Will. Die show had reeds in het najaar 2007 een en ander bereikt in verband met de eisen van de treinconducteurs. Gesprekken tussen spoorwegdirectie en de vakbond waren niet meer aan de orden in die herfst. Een staking van onbepaalde duur dreigde met te verwachten rampzalige gevolgen voor zowel de ondernemingen als de bevolking. Dankzij de Ann-Will-show kwamen de tegenstanders terug samen aan tafel en werd uiteindelijk een oplossing voor het conflict gevonden.

De Ann-Will-show is dan ook een talkshow met hoge waarde. Gisteren ging het over Agenda 2010. Wat is dat eigenlijk?

Agenda 2010 werd gelanceerd in 2000 door oud-kanselier Gerhard Schröder (SPD). Het doel ervan was tweeërlei. Enerzijds de belabberde economische toestand van Duitsland rechttrekken en anderzijds zoveel mogelijk werkbekwamen aan de slag doen gaan. Daartoe werden een resem hervormingen doorgevoerd zoals begunstigingen aan ondernemers en naar de werknemers toe een systeem waarbij werk gestimuleerd wordt en eventueel te laag inkomen gecorrigeerd wordt door sociale steun (Hartz IV). Merkwaardig daarbij: de socialisten lanceerden dit plan dat uiteindelijk voltooid moet zijn in 2010 zonder enige schroom. Het hield trouwens in, dat werknemers aan lage lonen tewerkgesteld zouden worden ten gunste van de investeringsdrang en de aandeelhouders van ondernemingen.

Toen in 2005 kanselier Angela Merkel (CDU) aan de macht kwam, nam zij het Agenda 2010 integraal van de socialisten over en verscherpte het nog: nog meer voordelen voor ondernemers en nog meer tewerkstelling vanuit het principe: De werkloosheidscijfers moesten omlaag ten koste van wat ook. De gevolgen kennen we:

De staat floreerde erdoor. De inkomsten stegen gestaag. De belastingen op ondernemingen brachten kisten Euro's in het laadje. En de werkloosheidscijfers daalden van 5 miljoen naar 3 miljoen. Dat werkte op zich positief voor de staat, gezien de uitgaven erdoor naar beneden gingen. De werknemers moesten zich tevreden stellen met lage lonen, vaak met dumpingslonen. De sociale steun (Hartz IV) corrigeerde dan wel om aan een minimum voor levensonderhoud te kunnen komen. Maar de voorwaarden van Hartz IV zijn streng. Iemand die ervan wil genieten, mag geen bezittingen hebben, geen levensverzekering of welke inevestering van spaargelden ook. Zij moeten bovendien tevreden zijn met een minder aangename huurwoning aan lage huurprijs. [Op zich heeft al dat laatste er wel voor gezorgd, dat personen die er relatief warmpjes inzaten hun eigendom of belegging doorschoven naar gehuwde kinderen of familie, en op die wijze Hartz IV ontvangen terwijl ze in het zwart dubbel zoveel verdienen als een reguliere tewerkgestelde, maar ja...]

De weinig verdienende werknemers die geen bedrog plegen, danken aldus hun armoede aan de socialisten en aan de nog heviger havikachtige conservatieven.

Gisteren tijdens de Ann Will show bleek hoe politici gewoonweg hun neus ophalen en denken aan hun eigen profijt. Vele, zo niet de meeste politici (zowel socialisten als conservatieven) hebben ergens wel banden met ondernemers en zetelen niet zelden in toezichtsraden. Dat zijn raden die elke beursgenoteerde onderneming moet hebben ter toezicht. De leden ervan zijn dan ook goed betaalden , hangen echter volledig af van de ondernemers zelf. De moraal van een politicus die zijn taak opneemt voor het volk, waardoor hij verkozen is, is inderdaad vaak totaal zoek. Zo bijvoorbeeld was er Wolfgang Clement (SPD), een van de architecten van Agenda 2010. Hij zat er laconiek bij en stelde dat het Agenda 2010 Duitsland groots gemaakt heeft en dat er werk genoeg is voor werkzoekenden in interim-jobs. "Maar de lui hebben interim-jobs niet graag;" liet hij aanvoelen... Tja, even daarbij vermelden: Wolfgang Clement is voorzitter van meerdere toezichtsraden van ondernemingen en teven voorzitter van een bureau voor interimjobs. Bij interim werken Duitse werknemers niet zelden aan dumpingslonen. Het is zelfs zo, dat ondernemingen hooggekwalificeerde arbeidskrachten weigeren aan te nemen in een reguliere job, en hen dan via een interimbureau aan een laag loon tewerkstellen. Zo werd twee jaar geleden het voorbeeld in het blad Der Spiegel gegeven van een universitair gediplomeerd ingenieur, die reeds drie jaren regulier werk zocht, geen vond, maar steeds onmiddellijk aan de slag kon als interim... aan een zeer laag loon aldus.

ROND DIT THEMA
Ann Will show   talkshow op ARD

Al even tegen de borst stotend was de houding van Günther Oettinger (CDU), minister-president van Baden-Württemberg. Hij zat op de talkshow en moest de miserie van een inwoner van zijn deelstaat aanhoren. Daarop reageerde hij uiterlijk aangedaan met de belofte de zaak te onderzoeken en tegelijk schakelde hij daarop over op een heel ander thema dan Agenda 2010. Met andere woorden: het blijkt heel duidelijk dat Oettinger niets zal doen, en lekker zal blijven genieten van zijn inkomsten uit ondernemingen. Hij is eveneens voorzitter van talrijke toezichtsraden van ondernemingen.

Zie zien we maar: in Duitsland geldt het principe: "Looneisen zijn onderrgeschikt aan werk ten koste van wat ook., en voor de rest... laat ons met rust!".

11:52 Gepost door Sebastian in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: sociale steun, armoede, werkgelegenheid, lonen |  Facebook |

Commentaren

Socialisten Dat die Wolfgang Clement zich socialist durft te noemen en niet in de grond verzinkt van schaamte. Van een CDU man als Oettinger kan men niet veel anders verwachten alhoewel dat Heiner Geißler ook CDU toch een heel andere taal sprak. Met zijn verklaring dat Duitsland Exportweltmeister is doch dat door de extreem lage lonen de koopkracht bij velen zeer laag ligt waardoor zoals hij zei de "Binnenkonjunktur zusammen gebrochen ist" heeft hij het volgens mij wel bij het rechte eind. Als de mensen geen geld hebben om uit te geven is dit natuurlijk niet goed voor KMO's en andere die niet leven van de export. Het kan toch niet normaal zijn dat mensen zoals die famillie Merz maar 500 Euro inkomen hebben.
Waar gaat dat eindigen?

Groeten uit Z-OVl.

Gepost door: Andre | 17-03-08

Dear Sir,
Please forgive me Sir to trouble you when you are busy.
I cannot speak Netherlandish.
Viva EU!!!
Viva Airbus!
Boycott Japanese cars, goods and capitals!!!

Very sincerely yours,

Gepost door: antijap | 14-04-08

De commentaren zijn gesloten.