11-03-08

Tokio Hotel: Er is geen weg terug!

weimar
Tokio Hotel

Er is geen weg terug!

Een Duitse tweeling, geboren in 1989, veroverde in 2001 de harten en passies van meisjes tussen 8 en 13 jaar oud in hun schoolomgeving. Slechts twee jaar later dweepten de puberende meisjes in heel Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland voor de tweeling. Nog eens twee jaar later zien meisjes in heel Europa de tweeling als de spreekbuis van datgene, wat in elk van hen leeft, ze laten zich drijven door Bill en Tom Kaulitz. De boodschap die de twee jongens brengen, geeft datgene weer, wat in heel veel opgroeiende kinderen borrelt en bruist. En nu veroveren Bill en Tom Kaulitz de hele wereld. Welke boodschap brengen ze dan precies, dat meisjes van die leeftijd zichzelf ermee identificeren? Welk fenomeen komt hier tot uiting? Waarom polariseert Tokio Hotel zozeer, dat kinderen er weg van zijn en volwassenen er grijze haren door krijgen? Wat maakt hen zo anders dan collega-bands in de rock- en popwereld? Waarom is hun stijlloze performance succesvol, stijlloos in de zin dat ze geen duidelijke muziekstijl van tegenwoordig aankleven? Geven zij weer hoe kinderen in onze huidige samenleving smeken naar mondigheid? Wat is er veranderd in onze samenleving, dat opgroeiende kinderen door thema's aangesproken worden waarvan wij volwassenen steeds hoopten, dat zij ervan gevrijwaard zouden blijven, zoals wereldpijn, woede, agressie, falende liefde, echtscheiding, mishandeling? Het zijn precies die thema's die Tokio Hotel aansnijdt... "Schrei so laut du kannst!"

Bad boys

LINKS
Tokio Hotel   webpresence

Tokio Hotel   oorspronkelijke website

bravo   weekblad dat Tokio Hotel lanceerde

Universal Music Group   huidig contract Tokio Hotel

Tekst van de songs   Nederlandstalig

laut.de   zeer ruime informatie over Tokio Hotel

Fanclub   Nederlandse Fanclub

Fanclub   noemt zich de officiële fanclub

Fanclub   Tokio Hotel Community

Fanclub   Fan Blog

Fanclub   Franse Fanclub

Fanclub   lijst van fanclubs

Tokio Hotel   Nederlandse informatie-websute

Spelen online   Tokio Hotel spelen

MP3's   mp3raid.com

MP3's   bij Kohit.net

stupidedia   ridiculisering Tokio Hotel

Geen Heintje dat met "Oh mama lief" de harten van duizenden volwassenen verrukt in bomvolle concertzalen, geen Jantje Smit dat zijn kalverliefde verkondigt aan de uit de bol geslagen massa van volwassenen in een of andere zaal... neen! Tokio Hotel is niet dat, wat volwassenen zo graag horen, namelijk lieve kinderen die met een wat schalkse schuchterheid en tegelijk een open hartelijkheid hun genegenheid voor papa en mama uitzingen of hun prille gevoelens van kalverliefde met een vleugeltje gedurfdheid aan de wereld van de grote mensen kenbaar maken.

Tokio Hotel treedt niet op voor volwassenen en geeft geen geïdealiseerd beeld van kinderen aan de drempel van de puberteit. Dat op zich maakt hun bestaan uitzonderlijk en werkelijk revolutionair. Zij stellen hun performance enkel voor kinderen van gelijke ouderdom en met dezelfde gevoelens, vaak... heel vaak gevoelens van angst, teleurstelling, haat, ontgoocheling... van het diepste wat in kinderen borrelt, in hen die leed hebben moeten ervaren. met Tokio Hotel wordt afscheid genomen van de happy-hiphop-kinder-shows. Hun eerste commerciële single was in augustus 2005 nog maar net uitgekomen, daar stroomden de arena's vol met 8- tot 13-jarigen, meestal meisjes (zie vorige posting). Geen volwassenen, tenzij misschien hier en daar een gefrustreerde pedo die de avond tevoren meestal tevergeefs heel internet afsurfte naar 'lieflijke mooie' gezichtjes van Bill, en die zijn ongecontroleerde lusten op het concert voelt wegkwijnen bij zoveel haat op Bills geschminkt gezicht en bij zijn afstotelijke uitdrukkingen. Neen... Tokio Hotel wil de wereld van opgroeiende kinderen openen en aanmoedigen om zich te verzetten tegen alles wat het kinderbestaan bedreigt. "Seid wie ihr seid!" roept Bill in de arena, net zoals enkele decennia tevoren Pink Floyd dezelfde boodschap overbracht naar de volwassenenwereld: "Be as you are!". Als bad boys willen de Kaulitz's overkomen, hun performance moet telkens opnieuw een afschudden zijn van alle pijnen die steeds weer opnieuw de kop opsteken.

Gegen meinen Willen

En de boodschap komt over. Jonge opgroeienden voelen ergens een revolutie, een weg uit de opgekropte gevoelens. Zij leren mondig te worden, en dat is misschien wel de grootste verdienste van deze band. Nooit tevoren kwamen jonge opgroeienden tesamen in zo grote massa's om te horen wat zij kunnen doen ter bevrijding van wrange vuren diep in hen. Ja, Tokio Hotel zegt het hen brutaal, schreeuwend, jankende van muziek.

En opgroeiende kinderen hebben precies die boodschap nodig. Hoeveel kinderen (honderdduizenden? miljoenen?) op aarde moeten niet ongewild de pijnen ondergaan van scheidende ouders? Aan wie kunnen ze hun leed kwijt? Aan niemand, niemand en niemand. Daarom roept Tokio Hotel het uit: schud het leed van jou af! Brul het uit en je wordt erdoor bevrijd! Net als een baby of een peuter zijn onbehaaglijke gevoelens uitschud door een hels gehuil, door een opengesperde mond van colère, om daarna 'bevrijd' in te slapen...

Het voorbeeld van scheidende ouders en de pijn die de betrokken kinderen daarbij voelen, heeft Bill prachtig weergegeven als 15-jarige (in reflectie op de scheiding van zijn ouders toen hij 8 jaar was) in zijn song "Gegen meinem Willen" [Tegen mijn wil] (video hier te bekijken):

Wie soll es mir schon geh´n -
[Hoe zal het mij vergaan?]
Ihr guckt euch nicht mehr an
[Jullie durven elkaar niet meer in de ogen kijken!]
und ihr glaubt ich merk das nicht
[En denken jullie, dat ik dat niet aanvoel?]
Wo soll ich jetzt hin -
[Wat moet er met mij nu gebeuren?]
Was habt ihr euch gedacht
[Wat stellen jullie zich wel voor!]
Sagt es mir jetzt in mein Gesicht
[Zeg het, knal in mijn gezicht!]
Sagt wofür das alles hier zerbricht
[Zeg me, waarom alles hier kapot gedaan wordt.]
es macht mich fertig
[Ik kots ervan!]

Es ist gegen meinen Willen-
[Ik wil dat niet!]
Es ist gegen jeden Sinn
[Dat gaat tegen elke zin in!]
Warum müsst ihr euch jetzt trennen
[Waaron scheiden jullie?]
eure Namen umbenennen
[Waarom zoeken jullie naam en geluk elders?]
Unser Ende ist schon hier
[Het einde van ons gezin is aangebroken]
Und ihr sagt es nicht vor mir
[Maar jullie schijten in jullie broek om het me te zeggen]
Ich hasse euch dafür
[Ik haat jullie]
Es ist gegen meinen Willen
[Ik wil dat niet!]

De haat druipt van het jonge gelaat, terwijl hij het uitroept, de zwarte schmink rond de ogen en op de nagels moet zijn gevoelens accentueren. En de boodschap komt over... honderdduizende leeftijdgenoten kunnen zich eraan identificeren.

De muziekindustrie ontdekte hen

De band "Devilisch" haalde in 2003 een groot succes op een wedstrijd voor kinderbands in het Hegel Gymnasium in Magedeburg. De 13-jarige Kaulitz's pakten dan de moed samen en kandideerden voor een Kinder Star Show op televisie. Zij haalden er de achtste finale en kregen weinig later vertegenwoordigers van Sony BMG Music Entertainment over de vloer. Er werd zowaar en contract getekend. Maar eerst zouden ze twee jaren intensief muziekonderricht krijgen, naast de gewone schoolse activiteit. Tegelijk werden tests uitgevoerd in de studio's van Sony BMG. Bill vertelde in een interview later, hoe hij en Tom overdonderd waren door die professionele studio. Zij konden geen woord meer uitbrengen, verloren gewoonweg hun spontaneïteit. De producer had hen dan maar mee naar zijn thuis gevoerd, waar zij kennis maakten met de kinderen van hem. Pas toen kalmeerden ze en werden even later studio's gewoon...

Tom Kaulitz
grootbeeld
Fotobron: bravo.de

Eens onder contract konden de jongen lekker aankopen in textielwinkels. Hier Tom bij zijn zoektocht naar wat hij wil dragen. (beeldkwaliteit jammer genoeg slecht)

Universal Music Group neemt de band over

Na die twee jaar zou een eerste single opgenomen worden, maar de producer van Sony BMG vroeg hen een andere naam voor de band te kiezen. "Devilisch" lag niet in de markt, was voor het 'grote publiek' niet identificeerbaar met kinderen. Toen werd gezocht, en de vier bandleden dachten aan de vele hotels waar ze reeds overnachtten tijdens weekends en aan de vele hotels waar ze in de komende jaren nog zouden overnachten bij eventueel succes van hun eerste single. Ja, ze dachten reeds aan roem, aan grote steden die ze zouden kunnen veroveren. En van grote steden gesproken: Tokyo sprak tot hun verbeelding. Dat moet de 'max' zijn in hun fantasie. En zo ontstond "Tokio Hotel" (ze zijn nog niet in Tokyo geweest).

Jammer genoeg moest Sony BMG het contract met de vier verbreken. De firma stelde geen kredieten meer te vervoeging voor debuterende stars. Maar geen nood... Universal Music Group nam hen over en in augustus 2005 kon hun eerste single geperst worden. En weer moesten ze een nieuwe ervaring opdoen: de opname van een video. De hele dag in wind, regen en barre omstandigheden aan een meer in Brandenburg... telkens opnieuw dezelfde scène herhalen... een echte beproeving voor 15-jarige snotapen. Bill vertelde later, dat hij het afschuwelijk vond.

En dan kwam de dag, dat de eerste single op de markt verscheen. De jongens konden hun eigen ogen en oren niet geloven. In geen tijd – nog in diezelfde maand augustus – steeg hun single op de eerste plaats van de charts in Duitsland. Het blad "Bravo" was verantwoordelijk voor de razendsnelle opgang. De oplagen van het blad stegen in die zomer 2005 met 12,2 %. Wat was er dan zo speciaal aan die eerste single?

Durch den Monsun

Merkwaardig voor het succes van "Durch den Monsun" was de marketing van Universal Music Group. De single werd vrij op internet geplaatst. In een mum van tijd lieten kinderen in dezelfde leeftijd van Bill en Top zich vervoeren door de song, niet alleen in Duitsland, maar in heel Duitstalig Europa. Dat is het bijzondere: oudere artiesten brengen een nieuwe song aan het publiek tijdens optredens. Tokio Hotel werkte net omgekeerd: eerst de single verspreiden (en over het internet totaal gratis) en pas dan optreden. Het effect mag er zijn. In de herfst 2005 was het eerste optreden gepland. Wie zou er komen, zullen de vier bandleden zich afgevraagd hebben? Hun ogen zullen dolgedraaid hebben als zij een arena vol zagen zitten... voor de allereerste keer na hun professionele instap... geen volwassenen zoals voor Jantje Smit. Niets als kinderen van hun leeftijd, een tikkeltje jonger en een tikkeltje ouder, voornamelijk meisjes.

Het tweede merkwaardige aan de single is de inhoud. Het gaat om gevoelens van kalverliefde. Ha, dus toch de smartlappen-techniek van Heintje en Jantje Smit? Neen... helemaal het tegenovergestelde. Met een soms agressief rock-tintje werd het verhaal gebracht, hoe Bill iets voelde voor een meisje, maar met al te veel wrange gevoelens in hem zat, die eerst weggedrongen moeten worden vooraleer het meisje te benaderen. Dat afwerpen van het wrange verleden wordt vertolkt door een stormweer, dat eerst overwonnen moet worden om dan het doel te bereiken. Zijn song "Durch den Monsun" [Door de storm] (video hier te bekijken):

Das Fenster öffnet sich nicht mehr
[Het raam gaat niet meer open]
IHier drin ist es voll von dir und leer
[Ik loop over van jou en toch voel ik me leeg]
Und vor mir geht die letzte Kerze aus
[De kaars voor mij dooft zich...]
Ich warte schon ne Ewigkeit-
[Ik zou al een eeuwigheid willen]
Endlich ist es jetzt soweit
[Eindelijk is het zo ver!]
Da draußen ziehn die schwarzen Wolken auf
[Donkere wolken stapelen zich op!]

Ich muss durch den Monsun
[Ik moet me eerst door de monsoen, de stortvloed, wringen]
Hinter die Welt, ans Ende der Zeit
[De wereld achter me laten, tot op het einde der tijden]
Bis kein Regen mehr fällt
[Tot de laatste druppel gevallen is]
Gegen den Sturm, am Abgrund entlang
[Tegen de storm in moet is me bewegen, de afgrond nabij]
Und wenn ich nicht mehr kann, denk ich daran
[En als ik totaal uitgeput ben, geef ik mezelf moed:]
Irgendwann laufen wir zusamm'
[Ooit zullen we samen zijn]
Durch den Monsun, dann wird alles gut
[voorbij de storm, en dan wordt alles goed!]

Bill en Tom Kaulitz
grootbeeld
Fotobron: google

Bill en Tom, erg tevreden als jonge kinderen in hun nieuwe outfit, dankzij de gelden van de promotie bij Sony BMG

De song is nog lang niet professioneel., en met eenvoudige woorden geschreven. Het waren immers kinderen die aan het woord waren. Ook ontbreekt het aan echte kracht bij het vertolken van de opkomende storm, maar een jongen als Bill van 15 die nog net voor de stembreuk staat, heeft nog niet die kracht en ervaring om dat alles weer te kunnen geven. Maar toch is het geheel vrij goed geslaagd.

Schaven aan de tekst

Bill schreef de teksten van zijn songs steeds in samenspraak met vier specialisten marketing van Universal Music Group. Zijn gedachtegang werd gekneed, herdacht, samen overlegd en gegoten in een lyriek die zou moeten aanslaan bij de fans. Het is zoals David Jost vertelde (de hoofdpruducer en vaderlijke steun voor de vier bandleden): "Tokio Hotel is een ruwe diamantje, alles zit erin, het moet nog alleen doorheen de jaren fijn geslepen worden."

Zo werkten ze lange tijd aan de lyriek van de song "Schwarz" [Zwart]. Daarin bespreekt Bill hetzelfde grondtema als in "Durch den Monsun", namelijk het bestrijden van gevoelens uit het verleden. Hier een stukje uit die song (video hier te bekijken):

Der Blick zurück ist schwarz
[Het verleden is zwart]
Und vor uns liegt die Nacht
[En voor ons ligt de nacht]
Es gibt kein Zurück
[Er is echter geen weg terug]
Zum Glück, zum Glück
[gelukkig maar]
Kein Zurück, kein Zurück
[Niet terug!]

Lasst uns die letzten Schritte rennen
[Laten de laatste stappen zetten]
Und dann die Spuren zusamm' verbrennen Alle
[En dan onze sporen uitwissen]
Komm mit, komm mit
[Kom mee! Kom mee!]

Vooral die laatste zin vertolkt de boodschap aan de fans.: schud ook het verleden van jullie af, en doe mee! Als we rekening houden met hun oproep die massaal gevolgd wordt door leeftijdsgenoten overal in Europa en nu ook daarbuiten, dan lijkt dit een ware revolutie: de mondigheid van opgroeiende kinderen aanwakkeren. Er zit aldus een grote pedagogische waarde achter dit alles, ook al wordt hierbij agressie in de taal niet ontweken.

Morgen bekijken we het uiterlijk en de wijze van optreden van Tokio Hotel.

 

TOKIO HOTEL
Bevrijd u van lamlendigheid!   (10 maa 2008)

Er is geen weg terug.   (11 maa 2008)

Succes en toch stijlloos   (12 maa 2008)

Pro en contra   (13 maa 2008)

Spring nicht!   (14 maa 2008)

18:52 Gepost door Sebastian in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tokio hotel, kinderleed, kalverliefde |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.