09-03-08

Duistere toekomst?

Topmanagers
grootbeeld
Fotobron: die welt

Holé! Wat is het leven mooi! Topmanager Herbert Hainer van Adidas kreeg in 2007 een vergoeding van 4,183 miljoen Euro in het jaar (21,5 % meer dan in 2006)
Kloof rijk-arm

De snelweg naar de ondergang

Politiek en vakbonden stuwen de samenleving naar chaos.

Stevenen we in Duitsland naar een nieuwe klassenstrijd? Herhaalt zich de geschiedenis sinds de klassenrevoluties uit de 19de eeuw? Er zijn wel enkele aanwijzingen daarvoor, hoewel de situatie nu heel anders is. De bevolking heeft veel meer sociale steun door werkloosheidsverzekering en sociale minima. De barre armoede van de werkende klasse uit de 19de eeuw bestaat gewoon niet meer. Bovendien leven we tegenwoordig in een democratie, waarbij het volk de macht kan ontzeggen aan hen die hun belangen niet behartigen. En toch loopt het mis tegenwoordig. De armoede neemt toe, ondanks sociale voorzieningen. En de democratie loopt spaak, doordat politici gedwongen zijn toe te geven aan de rijke hoogste laag van de bevolking. Het volk ervaart, dat de politici hun belangen niet meer verdedigen, maar heeft geen alternatief, tenzij proteststemmen op anti-democratische partijen. Tot wat zal dat leiden?

De rijksten eigenen zich ongeoorloofde vergoedingen toe. In de laatste drie jaren is het inkomen van de werknemers in Duitsland gemiddeld gedaald door een stijgende inflatie en slechts een gemiddelde loonsverhoging van 1,4 %. En honderdduizenden werken aan een dumpingsloon. Het is zelfs zo dat zij, die niet willen werken en afhankelijk blijven van sociale steun, meer verdienen dan velen die zich aan een dumpingsloon uitsloven. En tegenwoordig zijn gepensioneerden meer welstellend dan werkenden. Het pensioen, hoe laag ook, ligt hoger dan een dumpingsloon. De werkende klasse lijdt, lijdt en lijdt. En dat terwijl de topmanagers hun vergoedingen deden stijgen van gemiddeld 2,5 miljoen euro per jaar in 2006 naar gemiddeld 2,8 miljoen Euro per jaar in 2007. En wat dat laatste betreft, kan men zich alleen maar baseren op de bekendmaking van de managervergoedingen uit 14 van de 30 ondernemingen die op de DAX genoteerd worden. Dat wil dan ook zeggen, dat 16 op de 30 DAX-ondernemingen het inkomen van de topmanagers verzwijgen, ondanks de plicht dit aan te geven.

En wat doet de regering? Zij (de conservatieven uit de CDU/CSU) steunt de grootondernemers nog steeds even hardnekkig als voor drie jaren. De vrees is immers groot, dat ondernemingen het land uitvluchten als de politiek het hen te moeilijk maakt. En dat wegvluchten is tegenwoordig een reële mogelijkheid door de nieuwe EU-maatregelen. Die hebben naamloze vennootschappen (NV's of AG's in het Duits) de gelegenheid gegeven om een Europees vennootschap te worden, wat inhoudt dat zij zonder barrières hun hoofdzetel kunnen verhuizen waarheen ook binnen de EU. Die beslissing is genomen binnen het kader van de vrije concurrentie. De gevolgen zijn echter, dat elke grote onderneming een land kan ontvluchten indien de belastingen er te hoog worden naar hun zin. Maar niet alleen de hoofdzetel kan ontsnappen aan de duurte van een land. Ook de bedrijven van de onderneming kunnen vrij verhuizen naar een land waar de lonen lager liggen. Dat zien we tegenwoordig in een frappant voorbeeld: Nokia. Het Finse concern laat koudweg duizende Duitse werknemers in de kou staan om meer winsten te maken in het lageloonland Roemenië. De "Habgier" van de ondernemers is zo groot geworden, dat bedrijfssluitingen niet meer gebeuren wegens verliezen, maar wegens winsten!! En de winsten worden belegd in kleine staatjes als Liechtenstein. Belastingontduiking moet de rijkdom van de hoogste laag der bevolking nog accentueren. Daardoor verliest de staat miljarden, en lijdt de gewone man nog meer door hogere belastingen op zijn kap. De staat reageert weliswaar op de malafide belastingontduiking der rijken, maar sinds vorige week is ook dat stilgevallen: slechts een 200 van de duizend betrapten zijn in moeilijke papieren gekomen. De overigen worden plots met rust gelaten. Waarom? Wegens de macht van de topmanagers?

ROND DIT THEMA

Ja... de conservatieven (CDU/CSU) doen alles om ondernemingen en bedrijven in Duitsland te houden, ten koste van de werknemers. En de socialisten (SPD) zijn medeplichtig aan dit alles door het mederegeren met de conservatieven. De bevolking lijdt eronder. "Het gaat goed met Duitsland," zei kanselier Angela Merkel (CDU) in 2007, terwijl het aantal werknemers aan dumpingslonen toenam!

De gevolgen van dit alles is de opmars van de ex-communisten, en daardoor de toenemende gevaren voor onmogelijke coalities in de deelstaten en mogelijk in de nabije toekomst in de bondsregering (zie een vorige posting in de voorbije dagen). Zal dit alles leiden tot een sociale revolutie in afzienbare tijd? Evolueren we naar chaos?

En wat met de vakbonden? Hebben zij een gepast antwoord op de veranderde houding van de ondernemingsleiders? Zij blijven passief vasthouden aan hun oude strategieën. Zij handelen immers nog steeds vanuit een geest, dat een onderneming gebonden is aan de staat. Zij voeren stakingen voor loonsverhogingen, vanuit de overtuiging dat de werkgever het land toch niet uit kan. Maar het gevolg is dat de ondernemer tegenwoordig 'wel' het land uit kan, zijn hoofdzetel verhuist en eventueel zijn bedrijven ook. Alleen vakbonden voor staats- en gemeentediensten (spoorwegen, openbaar vervoer, ziekenhuizen, huisvuilophaling, politie...) kunnen die oude strategie nog aanhouden, andere moeten dringend op zoek naar een nieuwe wapens, maar doen ze het? Komen vakbonden op tegen de dumpingslonen in bedrijven die niet van de staat afhangen? In ondernemingsraden verdedigen zij de rechten van de werknemers, maar zij zwichten uit onmacht bij bedrijfssluitingen, die gericht zijn op het maken van nog meer winst. Ondernemers sluiten een bedrijf en kondigen op diezelfde dag een monsterwinst aan om de aandeelhouders gunstig gestemd te houden. En de vakbonden hebben geen antwoord daarop. In ondernemingsraden palaveren ze over goede afscheidspremies, maar strategieën om een bedrijfssluiting te voorkomen... dat vinden de vakbonden (nog) niet.

De politiek wordt door de EU gedwongen zich te richten naar de "Habgier" van de managers (door het krampachtig vasthouden van de EU aan ongecontroleerde en ondoordachte promotie van de vrije concurrentie, in plaats van vrije concurrentie ten dienste te stellen van de bevolking). En de vakbonden zijn verlamd... Dat alles kan niet anders dan leiden tot de opmars van anti-democraten en chaos...

De commentaren zijn gesloten.