22-02-08

Taalhulp: uitspraak van "-en"

bild5
Uitspraak

Uitspraak van "-en"

De uitspraak van de Duitse taal bepaalt zeer sterk de verstaanbaarheid. Nonchalance in deze moet steeds vermeden worden. Articulatie wordt hoofdzaak. Elke vrijdag benaderen we een aantal voorbeelden om op een juiste wijze Duits uit te spreken. Het is immers vaak een heel probleem voor een Duitser om een anderstalige in het Duits te verstaan. Oorzaak voor dit onverstaanbaar zijn is meestal, haast steeds, het onvoldoende articuleren. Werkelijk, Duits zonder articulatie is hetzelfde als mompelen.

Oefening baart kunst. Heb dan ook heel veel geduld en vooral koppigheid om steeds opnieuw aandacht te besteden aan de uitspraak. Ja, het is mooi om de Duitse spraakkunst te beheersen, en ja, het is al even mooi om afstand te nemen van Nederlandse uitdrukkingswijzen bij het hanteren van de Duitse taal, maar dat alles is niets, letterlijk niets waard, wanneer u bij de uitspraak niet sterk articuleert!

In de woorduitgang "-en" wordt veelal de doffe "e" niet uitgesproken. Voorbeelden:

  • machen
  • reden
  • laufen
  • tanzen
  • bremsen
  • lachen

Dat is dan ook het geval in verbuigingen of vervoegingen. Voorbeelden:

  • knappen
  • halben
  • hatten
  • Welten
  • doppelten
  • scharfen
  • Katzen
  • Hopfens
  • lachendes

Gaat er echter een klinker vooraf aan de uitgang, dan spreekt men de doffe "e" van die uitgang altijd uit. Hierbij is het goed te weten dat een "eh" of een "ah" of een "ih"en zo voort niets anders is dan een geschreven weergave van een lange klinker. Voorbeelden:

  • gehen
  • ruhen
  • speien
  • säen

  • Böen
  • Reihen
  • Auen

Men spreekt die doffe "e" in de uitgang "-en" echter wel uit indien er een "m", "n", "L" of "r" en de "ng" aan voorafgaat. Dat is logisch, gezien het weglaten ervan in de uitspraak voor het struikelen over de tong zou zorgen. Voorbeelden:

  • qualmen
  • singen
  • springen
  • kehren
  • mahlen
  • bangen
  • wahren

  • langen
  • fernen
  • saubren
  • heiklen
  • teuren

Ook in de uitgang "-chen" spreekt men steeds de doffe "e" uit. Voorbeelden:

  • Mädchen
  • Kügelchen
  • Kinderchen
  • Tischchen
  • Stühlchen
  • Häuschen

Nu is het in het algemeen helemaal geen fout, indien u in alle situaties toch de doffe "e" uitspreekt. Men doet het in regel echter niet, als bovenstaande regels voorkomen, behalve als men een klemtoon wil leggen op die uitgang. Dan wordt die "e" hel uitgesproken in plaats van dof. Dat doet men zelfs haast steeds bij de uitspraak van het woord "Morgen" als begroetingsformule (die eigenlijk volledig "Guten Morgen" zou zijn). Datzelfde gebeurt met de andere begroetingsvorm "n Abend" (een afkorting van "Guten Abend"). Dus [morgen] (helle "e") in plaats van [morgn], en [a:bent] in plaats van [a:bnt]. Maar... niet gebruikt als begroetingsvorm, valt de uitspraak van de "e" totaal weg zoals in "Morgen komme ich" of "Am Abend werden wir tanzen gehen."

10:31 Gepost door Sebastian in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: taalhulp, duits, uitspraak |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.