17-02-08

Das wort zum Sonntag

Robert Zollitsch
grootbeeld
Fotobron: spiegel

Robert Zollitsch, aartsbisschop van Freiburg in het Zwarte Woud, werd gekozen tot voorzitter van de Duitse katholieke bisschoppenconferentie
Katholieke kerk

Vooruitgang om behoud...

Robert Zollitsch, aartsbisschop van Freiburg in het Zwarte Woud, werd gekozen tot voorzitter van de Duitse katholieke bisschoppenconferentie en legt al meteen de krachtlijnen vast: geen verstarring in inzichten, maar vooruitgang brengt een gelovige dichter bij de waarden de man uit Nazareth.

Robert Zollitsch is katholiek aartsbisschop in Freiburg, Scharzwald. Hij volgt kardinaal Karl Lehmann op als voorzitter van de Duitse bisschoppenconferentie. In die functie heeft hij geen 'macht' over de andere Duitse katholieke bisdommen, is slechts de voorzitter, de moderator van dergelijke conferentie. Maar toch mag men de invloed van dergelijke functie niet onderschatten. Met zijn keuze waait een progressieve wind in de wereld van ongeveer 25.6 miljoen Duitse katholieken. Enkele van zijn standpunten die hij nogmaals formuleerde naar aanleiding van zijn aanstelling zijn:

Er zijn in het land teveel politici die neoliberaal denken en niet meer sociaal-economisch. Daarbij gaf hij de conservatieven (CDU en CSU) een christelijke veeg uit de pan. Zo wees hij erop, dat het neoliberale, de zuivere kapitaalgerichte economie, als euvel niet alleen heerst onder de managers en eigenaars van ondernemingen, maar evenzeer onder conservatieve krachten in de politiek. Daarbij wordt het sociale terzijde geschoven en verwordt de mens tot een object. De mens wordt ondergeschikt aan de productie en het kapitaal, in plaats van de mens te respecteren in het geheel. Niet de mens staat in dienst van het kapitaal en de producten, maar wel het omgekeerde, aldus de aartsbisschop.

Tevens opent hij het debat rond het celibaat van katholieke priesters. Dergelijke onthouding is theologisch niet noodzakelijk, aldus de man. Hij spreekt over een revolutie die plaats moet grijpen binnen de katholieke kerk. Er zou een nieuw concilie moeten komen waarop het celibaat als hoofdthema behandeld zou moeten worden. Daarmee leunt hij aan bij hetgeen leeft onder vele gezagdragers in de kerk, jammer genoeg niet onder allen. Het is inderdaad de vraag of de afschaffing van het celibaat niet een voordeel zal zijn zowel voor de priesters zelf als voor alle gelovigen binnen de katholieke kerk. De priesters zullen minder geneigd zijn naar andere uitlaatkleppen om hun natuurlijke hormonenstroom te beheersen. Daardoor zullen misbruiken, die niet zelden schering en inslag zijn, sterk verminderen, daardoor zullen innerlijke spanningen in de psyche van vele priesters wegebben, wat ten goede komt aan de hele gelovige gemeenschap. Wie een kerk meer kan vertrouwen, die zal ook sneller geneigd zijn zich niet meer te focussen op menselijke fouten binnen die kerk, maar zal zich eerder gaan richten op datgene waar de kerk voor staat: hulp bij het geloof.

Robert Zollitsch wil ook betere contacten tussen katholieken en evangelischen (protestanten). Hij wil alle christenen als broeders zien, verenigd in hun vertrouwen en hang aan de verlossende genade van Christus, zoals gelovigen hun houding uitdrukken. Discussies over vormelijke verschillen tussen katholieken en protestanten overheersen al te veel de essentie van een oechumene, namelijk alle gelovigen verenigen rond de diepe waarden van het evangelie.

ROND DIT THEMA
Aanstelling van Robert Zollitsch   verslag in Der Spiegel
De reacties op zijn benoeming zijn dan ook binnen de katholieke en de evangelische (protestantse) gemeenschappen in het land zeer positief. Ergens getuigt hij van datgene, wat een kerk van gelovigen nodig heeft. Een kerk is slechts een menselijke instelling die vanuit dat aspect slechts in geringe mate kan naderen tot de grote doelstellingen die de man uit Nazareth vooropstelde. Slechts doorheen de jaren en decennia en eeuwen kan de kerk evolueren naar die doelstellingen, kan - ander gezegd - de 'mens' in die kerk evolueren. Conservatisme blokkeert evolutie. Daar waar in de evangelies houdingen tegenover het geloof worden aangebracht, daar moet de mens in het algemeen nog ontwikkelen om de ware zin van die houdingen in te kunnen schatten. Het is zoals die man van Nazareth het zelf formuleerde: jullie kunnen niet begrijpen vanwaar ik kom en waar ik heenga! Daarmee verwees hij blijkbaar op de beperkte inschattingsvermogens van de mens in zijn tijd en hoopte hij wellicht, dat de mens doorheen de tijd zou evolueren, zodat hij uiteindelijk wel zou begrijpen vanwaar de mensheid komt en waarheen ze gaat. Als de mens de woorden van het evangelie steeds maar blijft inschatten in de zin die de 'onbekwame' mens in Jezus' tijd eraan gaf, dan verstokt de mensheid in conservatisme. Is het niet zo, dat diezelfde – te behouden - waarden van het evangelie dieper en dieper begrepen zullen worden en verruimd zullen worden in een toenemend besef dankzij progressie in plaats van verstarring, in plaats van conservatisme? Vooruitgang aldus ter behoud!

10:12 Gepost door Sebastian in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: celibaat, conservatisme, progressie, kerk |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.