20-01-08

Wort zum Sonntag

embryo

Kan het ontwikkelen van embryos door het klonen van mensen een daad zijn van opoffering van het ene leven voor het andere?
Klonen

Heftige Duitse weerstand tegen klonen

Kan het redden van een menselijk leven – het 'verlossen' van een mens – geen resultaat zijn van uiterst hoge ethiek, ook al gebeurt het redden door het klonen van mensen?

Annette Schavan (CDU), Duits bondsminsterin voor Opvoeding en Wetenschappelijk onderzoek, wil een wereldwijde banning van het klonen op menselijk niveau. Daarin wordt zij gesteund door de kanselier Angela Merkel en heel wat politici van allerlei partijen, zelfs door de zo progressieve groene partij. Het klonen van menselijke cellen is wettelijk verboden in Duitsland, is echter toegelaten in enkele andere landen ter wereld. In de USA kloonden enkele wetenschappers onlangs een mens. Daarbij werden embryo's tot stand gebracht die een exacte kopie zijn van een bestaande mens. Doel van dit klonen is een therapeutische middel te vinden tegen tal van tot nu toe ongeneeslijke ziektes zoals kanker en de ziekte van Alzheimer. In de gekloonde embryo's worden de cellen gemanipuleerd waardoor de ziekte verholpen kan worden. De stamcellen uit die embryo's worden dan benut om de 'titularis' van die kloonembryo's te genezen.

De actie van bondsminister Annette Schavan is gebaseerd op ethiek en uiteraard op de impact van het christelijk geloof op onze cultuur. Daarbij komen we op een heel gevaarlijk terrein: de ethiek. Kan men een menselijk leven - de kunstmatige embryo's in proefbuisjes - doden om een ander menselijk leven te helen van bepaalde levensbedreigende ziektes? Eigenlijk stelt zich hier de vraag: is een embryo van slechts een kleine honderd cellen een 'menselijk' leven? Het antwoord daarop is uiterst delicaat. Uit een hoopje menselijke cellen, een embryo, kan een mens ontstaan... is dan dat embryo reeds een mens? Het is in ieder geval een 'leven'. En daarmee komen we terug op de eerste vraag: kan men leven opofferen om ander leven te redden?

Deze vraag is ergens eigenlijk helemaal geen vraag, want in het verleden hebben wij mensen reeds zovele malen menselijk leven gedood of laten sterven om ander menselijk leven te redden. Hoezo? Hoe dikwijls hebben geneesheren in het verleden – toen de medische kennis kleiner was dan op heden – bij de geboorte van een kind beslist om het leven van de moeder op te offeren bij uiterst moeilijke verlossingen? Men kan zelfs stellen – hoewel het volgende voorbeeld misschien ver gaat - dat de hele wereld oorlog voerde tegen Hitler om hem te stoppen in het uitroeien van de joden. Daarbij werden talloze levens opgeofferd om de overwinning over die onmens Hitler te bereiken. Het leven van zovele joden en van minderheden werd gered door de geallieerden in deze brutale oorlog. Hoe dikwijls riskeert een mens zijn eigen leven om een ander leven te redden? Met heldenmoed springt een volwassene in een vastgevroren meer om een kind, dat door het ijs gebroken is, te redden en riskeert zijn eigen leven... vaak met fatale afloop voor de volwassene. Hoe dikwijls riskeert een brandweerman zijn eigen leven om dat van anderen in een brandende woning te redden? Zijn dat allemaal geen voorbeelden van opoffering van het ene leven voor het andere?

Nog dieper gaande: Heeft Jezus van Nazareth zichzelf – naar de overtuiging van christelijke gelovigen – niet opgeofferd ter verlossing van de mens? Hij wordt in het christelijk geloof geprezen en geëerd als 'Verlosser' door zijn dood aan het kruis, dood die hij had kunnen voorkomen door zichzelf te verdedigen tegenover Pontius Pilatus. Hij verdedigde zich echter helemaal niet en liet de wens van 'zijn vader' in vervulling gaan: zich opofferen voor de genade van alle mensen. Jezus Christus redde het 'eeuwige leven' van alle mensen door zijn zelfopoffering, aldus het diepe geloof van christenen. Is het dan niet hypocriet om zich te baseren op het christelijk geloof en de christelijke cultuur om het klonen te verbieden? Is het opofferen van het leven van een gekloond embryo (in mogelijk veel geringe mate) geen gelijkaardige daad als deze van Jezus Christus: leven redden door eigen leven te laten? Dankzij de stamcellen van gekloonde embryo's kunnen zovele mensen een waardig leven lijden in plaats van weg te deemsteren in de ziekte van Alzheimer of weg te kwijnen in de pijnen van een kanker.

Men zou kunnen stellen, dat embryo's niet zelf kunnen beslissen over het laten van hun leven voor een ander. Dat is inderdaad zo. Het is klaar, dat dergelijke embryo's zelfs niet instaat zijn te denken, gezien de ongeveer honderd cellen ervan nog geen structuren opgebouwd hebben in dat levend wezentje. Maar ook in het verleden hebben zovele mensen zich voor anderen opgeofferd zonder het bewust te willen. Zovele moeders hebben door beslissing van geneesheren het leven gelaten voor de geboorte van een kind. Zovele soldaten hebben zonder het persoonlijk te willen zich geofferd voor het 'hogere doel' van een oorlog...

PERSONEN
Annette Schavan & klonen   bericht in Netzeitung
Kan men het doden van gekloonde embryo's voor therapeutische behandeling van levensgevaarlijke ziektes niet beschouwen als een weldaad voor de mensheid, ja zelfs als een waar wonder dat in de lijn ligt van de reddende zelfopoffering van Jezus van Nazareth aan het kruis (naar het geloof van christenen)? Kan men dan ook besluiten, dat de weerstand van zovele politici op aarde tegen het klonen ergens niets anders is dan een diepere angst voor een heel ander mogelijk doeleinde van het klonen: het manipuleren van de mensheid door het produceren van 'edele en voorgeprogrammeerde' mensentypes? Een angst voor racistische manipulatie van mensen? Een angst voor een soort voorgeprogrammeerde Übermensch? Indien dat de diepere angst is, dan moet de mens de moed hebben om klonen voor dergelijke doeleinden te verbieden, maar evenzeer de moed hebben om klonen toe te laten om ander mensenleven te redden... Tja, dit was even een bedenking op een zondag.

11:11 Gepost door Sebastian in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: klonen, ethiek |  Facebook |

Commentaren

Conservatief Het lijkt mij dat Duitsland op ethisch vlak een vrij conservatief land is. Ik geloof dat bvb. euhanasie in Duitsland nog niet wettelijk geregeld is. Dat gaat nog over het recht om te beslissen wat je met je EIGEN leven wil gaan doen. Wat mij bijzonder ergerde was het feit dat in de deelstaat Hessen een verbod op het dragen van religieuze en politieke symbolen voor ambtenaren uitvaardigde ... met uitzondering van de christelijke symbolen! Maw is de deelstaat Hessen een christelijk-fundamentalistische staat geworden? Wat betreft de eugenetica. Peter Sloterdijk liet een aantal jaren geleden zich ontvallen, dat de mens er niet in slaagt zichzelf te humaniseren. Hij opperde dat daarom de optie van de eugenetica overwogen moest worden. Al goed wel, maar laat ons eerst eens werken om een algemeen aanvaarde definitie van wat "humaan" eigenlijk is uit te werken. Christelijke mensen hebben over het algemeen een soort paardenbril op om louter het "menselijk" leven als "echt" leven te gaan zien. Dieren, zijn toch ook "levende" wezens en we offeren ze complexloos op. Die christelijke "heiligheid" van het leven, daar kan ik mij moeilijk in vinden, vooral als je bedenkt hoeveel mensen men in het verleden als voor het geloof (of voor het niet- of "verkeerd"- geloven) heeft afgeslacht!

Gepost door: Vrijdenker | 20-01-08

De commentaren zijn gesloten.