10-12-07

Inkomen van topmanagers beperken

manager
grootbeeld
  l

Hartmut Mehdorn, topmanager van de Duitse spoorwegen, is een middelmatig betaalde die zich tevreden moet geven met 'slechts' drie miljoen Euro per jaar
Managervergoedingen

Discussie die geen discussie is

SPD en CDU-CSU, regeringspartijen, verdoen hun kostbare tijd met discussies over de vergoedingen der topmanagers. Of hoe de kiezers voor zich te winnen met thema's die tot niets kunnen leiden...

Hoeveel mag een topmanager verdienen? Dat is een vraag, die niet tot de politiek behoort, aldus meerdere politici van de CDU-CSU, de conservatieven aldus. Zij stellen, dat alleen de toezichtsraad van een onderneming de vergoedingen voor topmanagers kan regelen. Het gaat hier om het eigendomsrecht van elke onderneming. Aan dat recht kan niet getornd worden. Als een onderneming haar winsten wil verdelen op haar wijze, dan is dat het volle recht ervan.. men kan dan ook niet tussenkomen, aldus de conservatieven.

De SPD, de socialisten, zien dat heel anders. Zij stellen dat topmanagers vergoedingen krijgen uit de winsten van de onderneming, zonder dat die vergoedingen belastbaar worden gesteld. Deze worden immers van de winst afgetrokken, waarna dan slechts de belastingen ingrijpen op het resterende deel ervan. Op die wijze benadelen topmanagers de staat en aldus evenzeer de belastingbetalende burgers. Dat is onaanvaardbaar en daardoor heeft de politiek wel recht om tussen te komen, aldus Kurt Beck, voorzitter van de SPD. Hij wil een werkgroep oprichten om maatregelen uit te werken inzake de wijze en de grootte van uitbetalingen van vergoedingen aan topmanagers.

Door dit thema is de verkiezingsstrijd tussen de twee meeregerende partijen reeds voluit losgebarsten. Zal de Duitse politiek gedurende de resterende kleine twee jaren gedomineerd worden door dergelijke steriel discussies? Het is immers duidelijk, dat er aan de hoge vergoedingen aan topmanagers niets zal veranderen. Duitsland kan zich niet permitteren om daar in te snijden. Grote ondernemingen zouden vrij snel het hazenpad kiezen en zich elders vestigen. Dat is immers niet eens zo moeilijk. Sinds enige jaren kan elke onderneming een Europese vennootschap (SE) worden. Dit SE is een nieuw soort vennootschap waarbij een onderneming onder andere vrij haar hoofdzetel mag kiezen in om het even welke lidstaat van de EU. Indien Duitsland het de topmanagers moeilijk wil maken, dan verhuist de hoofdzetel gewoon elders heen en de kous is af.

De hele discussie is dan ook niets anders dan populisme, gehanteerd door de SPD om een gevreesd verlies bij de volgende verkiezingen in te perken. En de volgende verkiezingen zijn er zeer snel. Het gaat hierbij niet om de bondsverkiezingen die pas in 2009 plaatsgrijpen, maar om deelstaatverkiezingen. In Niedersachsen en Hessen worden in januari de landtag-vertegenwoordigingen (parlement van een deelstaat) herkozen. Dergelijke verkiezingen zijn op bondsniveau niet onbelangrijk, gezien de deelstaten met hun afvaardigingen de Bundesrat vormen, het tweede politiek orgaan van de Duiste bond na de Bundestag (parlement van de bond).

ROND DIT THEMA
Artikel over inkomens   in der Spiegel
Jammer dat er dan ook steriele debatten plaatsgrijpen die zo te doorzien zijn en waarbij de betrokken partijen alleen maar zichzelf kunnen schaden. En wat de vergoedingen van de topmanagers dan betreft: men kan alleen maar rekenen op een sociale ingesteldheid van de toezichtsraden van ondernemingen, en hopen dat zij de sociale vrede in hun onderneming niet in gevaar brengen door extravagante geldstromen naar enkel de top ervan...

09:10 Gepost door Sebastian in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: manager |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.