06-12-07

Neonazisme: vrije kameraadschappen

Neonazisme

Vrije kameraadschappen

Neonazisme verspreidt zich over Europa. In Duitsland wordt het een ware bedreiging voor de democratie. Maar ook in vele andere Europese landen tiert deze beweging zoals uitgesproken in neonazistische groeperingen in België, Kroatië, Servië, Polen, Rusland, en ook in Israel en in de USA. Wat is de inbreng van Duitse neonazi's in de gelijkgezinde groeperingen in deze andere landen? Wat beweegt hen? Wat beogen zij? Hoe reageren de regeringen tegen deze killers van de democratie? Waar halen zij hun middelen tot bestaan als organisatie? Waar rekruteren ze hun leden? Vele vragen stellen zich...

nn


Buiten de neonazistische partij NPD bestaan heel wat kleinere groeperingen van neonazi's die men “vrije kameraadschappen” noemt. Zo dadelijk zullen we zien, hoe in de laatste jaren de NPD probeert om al deze kameraadschappen onder haar vleugel te krijgen om een “Ersatz” te hebben voor de SA-troepen (de stoottroepen, de bruine hemden) uit de tijd van Hitler.

Oorspronkelijke vrije kameraadschappen

In de jaren zestig werd – zoals in een eerdere posting vermeld – de NPD opgericht. Deze formatie wou van bij de aanvang zo snel mogelijk zetels bekomen in de deelstaatparlementen en slaagde daar ook in in de jaren 1968-1969, zoals eveneens eerder reeds vermeld. Om hun intrede in die parlementen (Landtage) mogelijk te maken, probeerde de NPD zich 'kalm' op te stellen. Racisme, antisemitisme en andere verboden eigenschappen van de oude NSDAP van Hitler werden vermomd. Daarna daalde het succes van deze politieke partij tot het absolute nulpunt in de jaren zeventig. Toen en tot 2005 haalde de partij zoals reeds in eerdere postings vermeld hooguit 0,1 tot 1,4 % van de stemmen bij verkiezingen. De partijleden uitten dan ook gemakkelijker hun ware motieven, maar zelfs dan bleef hun racisme en antisemitisme in perken, steeds erop hopend toch nog een doorbraak te kennen. In die tijd ageerde de NPD aldus nog in zekere mate in de lijn van gematigdheid van de nationalistische extreme partijen in Europa zoals het Vlaams Blok, het Front National.

Voor die 'lakse' houding van de NPD hadden echter vele militante NSDAP-aanhangers, relatief jonge neonazi's, weinig tot geen respect. Zij stonden erop vrij en vrank de idealen van Hitler te verdedigen en op te dringen. Geweld en aanvallen op vreemdelingen, gehandicapten, homo's, joden, communisten, anarchisten en sociaal-democraten hoorden tot hun doeleinden. Zij waren helemaal niet uit op een politieke formatie, maar eerder op een “Ersatz” voor de SA, voor de stoottroepen van Hitler. Daarbij vormden ze kleine groeperingen van 5 tot hooguit een 40 tal leden. Dergelijke groepering noemden ze een “kameraadschap”. Om hun zo gezegde vereniging niet vatbaar te maken voor vervolging vermeden ze een organisatie in de echte zin van een 'vereniging'. Er waren aldus geen statuten voor dergelijk kameraadschap, evenmin een voorzitter of een schatbewaarder. Wettelijk konden zij daardoor niet vervolgd worden als groep, gezien ze een niet wettelijk voorziene groepering vormden. Vandaar dat zij zich vrij van de wet voelden en hun kameraadschappen dan ook “vrije kameraadschappen” noemden. Het lage ledenaantal was (en is nog steeds) bewust gekozen om in niets de indruk te scheppen, dat zij een 'vereniging' waren/zijn.

worch
grootbeeld
 

Christian Worch, de man die zowel de NSDAP als de SA-troepen terug tot leven wil brengen
Deze kameraadschappen hadden geen enkele band met de NPD. De reden is hierboven net aangehaald. Wel hadden ze sympathie voor enkele kleinere neonazistische partijtjes. Zo was in 1979 het partijtje “Aktion Nationaler Sozialisten” (ANS) opgericht door een zekere Christian Worch. Zijn partijtje uitte zich onomwonden voor alle fundamentele doelstellingen van de NSDAP en bovendien stond dat partijtje open voor het verschijnsel van nieuwe SA-troepen. Deze zouden het Duitse volk “das Fürchten kennenlernen”. De ANS verwierp de zachte houding van de NPD. Vele kameraadschappen waren dan ook bereid om Christian Worch alle hulp te bieden in zijn SA-strevingen.

In 1983 werd de ANS wettelijk verboden. Maar veel hield dat niet in. Onmiddellijk richtte Christian Worch de “Freiheitliche Deutsche Arbeiterspartei” (FSA) op met net dezelfde doelen als de ANS. In die tijd lanceerde Worch de idee om alle vrije kameraadschappen te verenigen in meer nationalal gerichte overkoepelingen. Daardoor kregen de vrije kameraadschappen meer macht. In die tijd ontstond het vreemde verschijnsel van de “nationale infotelefoon” (NIT). Dat was het communicatie middel tussen de leden van kameraadschappen. Zij beschikten trouwens niet over een verenigingsblad of dergelijke, precies om geen indruk te scheppen een vereniging te zijn. Hun communicatie verliep dan ook over de telefoon, maar op een heel speciale wijze. Zij richtten elk een automatisch antwoordapparaat in, dat uitsluitend gecodeerde info (vandaar NIT) gaf over komende manifestaties, over gerechtelijke acties tegen neonazi's, over waargenomen politie-acties en dergelijke. Dat NIT-systeem was dan ook een illuster waarschuwingssysteem. Nooit werd een telefoonverbinding met life-gesprek gevoerd,steeds met een antwoord-apparaat zodat de opgeroepene niet kon vervolgd worden voor onwettelijke uitspraken. Sinds de jaren negentig is dat NIT-systeem uitgestorven en vervangen door mailing over internet.

De NPD probeert de vrije kameraadschappen in te lijven

Toen ook in 1985 de FDA-partij van Christian Worch verboden werd, was het al een flink stuk moeilijker geworden om nog een zuivere NSDAP-gerichte partij uit de grond te stampen zonder onmiddellijk verboden te worden. Daarom - uit armoede laten we maar zeggen – zocht Worch toenadering tot de NPD. Na veelvuldige contacten plooide de NPD voor hem en stelde zich open op voor een soort SA-troepen. Dat was een van de voorwaarden van Worch om eventueel samen te werken. In diezelfde tijd (begin van de jaren negentig), werden beide Duitslanden verenigd en ontstond er plots een maagdelijk actiegebied in oostelijk Duitsland voor de neonazi's. Dat feit deed vrije kameraadschappen als paddestoelen uit de grond rijzen. Ja, ook weer Christian Wroch was in dit een drijvende kracht. De NPD sprong op die nieuwe mogelijkheid in oostelijk Duitsland en ging akkoord om de vrije kameraadschappen te steunen, meer zelfs, vele vrije kamraadschappen versmolten met de NPD.

enf
grootbeeld
europeannationalfront

Optreden van Corneliu Zelea, voorzitter van de Roemeense neonazi-partij Noria, op het podest van het Europees Nationaal Front. Symbool van dit front is het keltenkruis, algemeen symbool voor neonazi-bewegingen
Sindsdien zijn geweldbereide neonazi's een vast beeld geworden in Oost-Duitsland. Er bestaan naar schatting reeds een goede 150 dergelijke groeperingen. Alleen in Sachsen zij er veertig bekend met in totaal 1800 leden. Hun doel is onveiligheid scheppen, waardoor de bevolking geïntimideerd wordt, waardoor ze het 'vrezen' leert (das Fürchten kennenlernen). Enkel op die wijze kunnen de hedendaagse stoottroepen ongehinderd vreemdelingen, gehandicapten, homo's, joden en zo meer aanvallen zonder dat de bevolking tussen zou komen. Vandaar dat we heden zo vaak in kranten lezen, dat de toeschouwers bij neonazi-aanvallen passief toekijken. Dat heeft uiteraard te maken met de individualisering van de hedendaagse maatschappij in heel Europa, maar in oostelijk Duitsland remt “das Fürchten” nog meer af om ware burgerzin te tonen.

Met dat alles is dan ook de NPD ver weg geleden van dat, wat nationalistische bewegingen in Europese landen voorstaan: relatieve gematigdheid. Wel heeft de partij in de voorbije jaren aansluiting gevonden in geweldbereide neonazisztische groeperingen in het buitenland. Zij vormen samen het “Europees Nationaal Front”. Daartoe horen onder andere De Falange in Spanje, de Forza Nuova uit Italië, talrijke Oost-Europese geweldbereide rechts extremische organisaties, en ook de Nationale Alliantie uit Nederland. De minder geweldbereide tot helemaal niet meer geweldbereide nationalistische groeperingen in Europa nemen geregeld contacten met het Europees Nationaal front, maar distantiëren zich duidelijk om hun kansen tot intrede in de nationale parlementen en regering niet in het gedrang te brengen. Daarbij spreken we over het Vlaams Belang, het Front National en dergelijke meer.

Morgen zien we ander aspect van de neonazi's: de “Rechtsrock”, een combinatie van muziekuiting en geweld.



NEONAZISME
De oud-nazi's   (26 nov 2007)

SRP, oud-nazi politieke partij   (27 nov 2007)

Holocaust ontkenning   (28 nov 2007)

NPD-partij   (29 nov 2007)

Neonazisme   (30 nov 2007)

Gelden van de NPD   (3 dec 2007)

Symbolen van de neonazi's   (4 dec 2007)

Vrije kameraadschappen   (6 dec 2007)

Rechtsrock   (7 dec 2007)

19:07 Gepost door Sebastian in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: neonazisme, neonazi |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.