25-11-07

Wort zum Sonntag

mensa

De mens, producent van gedachten. Hier het symbool van 'mensa'
Gedachten

Gedachten sterven nooit

Doorheen de mensheid bouwen gedachten aan elkaar in een oneindig proces. Ons lichaam sterft af, maar onze gedachten sterven mogelijk nooit af. Tja, een bedenking...

Heeft men ooit op wetenschappelijke wijze kunnen vaststellen hoe precies de ladingen, energie en massa in de neuronen van onze hersenen zich omzetten in gedachten? Wij weten exact hoe de hersenen functioneren, hoe de neuronen energie en lading produceren, maar de omzetting van lading en energie in gedachten... neen, zover zijn we nog lang niet. En toch zou het fascinerend zijn die omzetting te kunnen begrijpen. Want gedachten zijn het uiteindelijk resultaat van ons aards bestaan.

Kunnen gedachten leiden tot een vermoeden van het bestaan van een 'godheid'? Doorheen de mensheid zijn zovele gedachten ontstaan. Hoe meer mensen er komen, hoe meer gedachten. En de gedachten van de ene mens communiceren met de gedachten van een andere. De accumulatie van al die gedachten heeft culturen doen ontstaan, heeft de welvaart doen ontstaan. Gedachten bouwen voortdurend op. Een producent van gedachten – de mens - kan sterven, maar de gedachten op zich sterven nooit. Zij bouwen steeds meer op, en op, en op. Hun leven is eeuwig... Vaak zijn er gedachten die afbreken in plaats van... Maar die krijgen uiteindelijk geen enkele kans. Zo bijvoorbeeld heersten de gedachten van het nationaal-socialisme onder Hitlers druk. Racisme en haat werden een norm voor de samenleving, maar de tevoren opgebouwde gedachten van menselijkheid vormden die negatieve gedachten om en zo overwon alweer het positieve, het opbouwende.. Doorheen de mensheid zijn er steeds periodes geweest dat negatieve, afbrekende gedachten de overhand haalden, maar steeds opnieuw overwonnen de positieve, de opbouwende en vormden die negatieve gedachten om. Ja, die negatieve gedachten zijn al even onsterfelijk. Zij blijven bestaan, ze blijven altijd een waarschuwing en bouwen aldus het positieve vanuit hun waarschuwing mee op. Het positieve heeft hen aldus omgevormd tot een opbouwende waarschuwing...

Gedachten kunnen niet sterven. De gedachten van mensen binden zich voortdurend aan elkaar en vormen constellaties die we cultuur en samenleving noemen. Elk lichaam sterft, is ten dode opgeschreven, maar de gedachten blijven, blijven en blijven. Steeds opnieuw bouwen ze aan een samenleven, aan een respect voor elkeen, aan een betere wereld, aan uiteindelijk wellicht een te bereiken utopie..

Zullen gedachten ooit deze utopie bereiken, zozeer dat uit een utopie een werkelijkheid ontstaat? Is dat hetgeen die man uit Nazareth het "rijk gods" noemde? Is misschien god die utopie zelf? Stuwen wij onszelf doorheen de mensheid naar die utopie? We zijn nog veel te jong in onze mensheid om dat reeds klaar te zien. We leven immers nog maar enkele honderdduizenden jaren, tijdens dewelke alle ontstane gedachten cultuur en welvaart gevormd hebben. Het opbouwwerk zal wellicht nog honderdduizenden jaren nodig hebben, maar opbouwen doet het steeds en steeds en steeds, kaarsrecht in de richting van die utopie. "Jullie kunnen niet begrijpen vanwaar ik kom, en waarheen ik ga," zou die man uit Nazareth aan zijn volgelingen gezegd hebben. Bedoelde hij dat wij evolueren naar die perfecte toestand, een utopie dat ooit eens geen utopie maar werkelijkheid zal worden?

In de veronderstelling dat die utopie binnen x-duizenden en duizenden jaren werkelijk te bereiken is, kan het dan ook niet anders dan dat die utopie het ultieme resultaat is van respect van de ene gedachte voor de andere. Dan kan het niet anders dan dat de liefde van de ene gedachte de liefde van de andere aanvult tot een sublieme hoeveelheid respect en liefde. Ja... dan zijn de woorden "Deus caritas est" van paus Benedictus XVI zeer juist. Jammer echter dat die woorden uit de mond van een man komen die conservatisme als hoogste waarde wil verheffen. Wat een contradictie! Conservatisme is behoudsgezindheid, daar waar de gedachten doorheen de mensheid steeds evolueren en dus helemaal niet voor behoud zijn, integendeel voor progressie staan en enkel en alleen progressie al middel zien om die Deus-Caritas te bereiken.

10:39 Gepost door Sebastian in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gedachten |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.