25-11-07

Dodenzondag

dood
grootbeeld
Fotobron: naturfoto.cz

De dood kan een verlossing zijn uit een verschrikkelijke strijd
Dodenzondag

Dood en euthanasie

Dodendag herdenkt men vandaag in vele Duitse kerkgemeenschappen, herdenking aan de overledenen van het afgelopen jaar in plaats van deze herdenking op de Volksrouwdag van vorige zondag waarbij de oorlogsslachtoffers herdacht werden.

Vandaag op Dodenzondag herdenkt men hier in het dorp waar ik woon. de doden. Op dergelijke dag komt ook de vraag naar de zin van euthanasie weer op. Euthanasie is verboden in Duitsland, althans actieve, waarbij moedwillig een dodelijk product gegeven wordt. En toch kan deze vorm van euthanasie veel terminale zieken helpen. De dood kan immers zo vreedzaam zijn en het sterven zo verschrikkelijk. Hier het verhaal van twee broers uit de krant Die Welt. Josef was 27, zijn broer was 23 jaar Jan oud. In 1991 gingen ze elk op vakantie, de ene naar Spanje, de andere naar Schotland. Toen Josef vanuit Spanje terugkeerde naar Hannover, riep hij zijn ouders op om te melden dat hij in aantocht was. Aan de lijn vernam hij dat zijn broer vroegtijdig naar huis was gekomen en in het ziekenhuis ligt, leukemie.

Na de eerste chemo volgt de tweede met hogere dosis. Jan heeft nog slechts 70 % kans tot overleven. Maar het braken en pijnen overal in het lichaam nemen toe. Nacht na nacht is een kwelling om in te kunnen slapen tegen het vuur van pijn in zijn lichaam. In zijn hoofd tergen hem pijnen, pijnen van een brandend iets. Wees blij dat je nog leeft, stelt de geneesheer. Josef en de ouders mogen Jan niet meer aanraken. Zijn lichaam is niet meer bestand tegen infecties. De chemo heeft zijn immunsysteem uitgeschakeld. Een hand, een omarming als teken van troost , als symbool van menselijkheid, mag niet meer. Een aantal weken later is zijn overlevingskans nog slechts 10 %. Hij smeekt de therapie ut te schakelen om minstens de kwellingen daarvan kwijt te geraken. De geneesheer weigert. Zijn lichaam is totaal uitgemergeld door de ziekte en krachteloos door de strijd tegen de pijnen van de therapie. De ene therapie volgt op de andere. "Wees blij, dat je nog leeft..." Geen enkele menselijke hulp krijgt Jan. Enkel en enkel de onmenselijke therapie. Dokters lijken wel robotten die een programma afwerken en een ingebouwde CD hebben die geregeld meldt dat hij blij mag zijn, dat... Zijn broer en familie brengen hem wel de warmte die een stervend nodig heeft, maar dan van op afstand, want de robotten hadden verboden lichaamscontact te leggen.

ROND DIT THEMA

Jan keert huiswaarts. Geen chemo meer, geen pillen meer en iedereen kan hem eindelijk met verlossende gevoel in de armen nemen. Aanvankelijk verdwijnen de pijnen, het braakgevoelen, het vuur in het hoofd.. het kwijnt als een bevrijding weg. Jan herleeft. Samen met zijn broer bezoeken ze de omgeving, genieten, gaan naar de cinema. Maar geleidelijk aan neemt de pijn van de ziekte zijn hele bestaan in beslag. Weldra kan hij niet meer opstaan, braakt alweer voortdurend, nu niet door de therapie maar door de ziekte zelf.

De huisarts schrijft morfine voor. Steeds meer morfine, steeds meer pijn. Op oudejaarsavond vraagt Jan aan zijn broer om hem "iets" te bezorgen, dat hem zou verlossen uit de pijnen. Josef strijdt met zichzelf. Jan moet sterven, maar toch niet door mijn toedoen, kwelt hij zichzelf weken en weken lang. Jan vraagt niet meer naar een "middel", lijdt verder. Steeds meer en meer morfine dat de pijnen nu eens verzacht dan weer stilaan doet terugkomen. Opnieuw vraagt Jan een "iets" aan zijn broer.. Josef zoekt contacten en contacten en vindt uiteindelijk een organisatie die euthanasie wil uitvoeren, in het geheim, want dat is verboden in Duitsland. Twee dagen later kreeg Jan bezoek, nog een tijd later was hij niet meer. Hij kent nu vrede...

09:20 Gepost door Sebastian in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: euthanasie, dood |  Facebook |

Commentaren

uh??? Je hebt niks aan deze tekst ik kan er niet uit opmaken wat dodenzondag zelf is . Zet dat er bij!!

Gepost door: up4anything | 21-01-08

De commentaren zijn gesloten.