21-11-07

Glimlach, steeds en steeds glimlach

Spoorwegstaking
grootbeeld
Fotobron: Die Welt

Kanselier Angela Merkel smeekt om kalmte in het conflict met China
Politiek

Merkel en het land van de glimlach

De relaties tussen Duitsland en het land van de eeuwige glimlach zijn wel voor 'eeuwig' gebroken...

Als kleiner land moet je verdorie goed opletten om de grote landen niet terzijde te leggen. Maar hoe doe je dat? Wanneer Duitsland als kleiner land relaties wil opbouwen met de drie reuze-grote landen in de wereld (USA, Rusland, China) dan moet het een perfect koorddanser zijn, ander betaal je sowieso het gelag.

Oud-kanselier Gerhard Schröder (SPD) had ergens een ingeboren apathie voor alles wat met de USA te maken had. Nu ja, dat recht had hij: elke mens is vrij in zijn doen en laten, in zijn denken en zo meer. Als kanselier moet je dergelijke persoonlijke houdingen echter terzijde leggen in het belang van het land. Dat kon Gerhard Schröder uiteraard, maar de politiek van US-president George Bush tegenover Irak in 2003 botste zozeer met Schröders gevoelens, dat de stoppen doorvlogen. Hij achtte die politiek zo vals, dat hij als enige regeringsleider van een groot land in Europa radicaal in het verzet ging en elke samenwerking met de USA weigerde. De gevolgen waren duidelijk: de relaties met de USA gingen niet alleen de koelkast in, George Bush oefende zich reeds in het lasso-werpen om die lastige 'German' te vangen en in het gareel te krijgen. De klassieke trucks werden uit de oude doos gehaald. Duitsland werd gemeden in internationale contacten. Te pas en te onpas verwees de Texaanse cowboy op het nazi-verleden van Duitsland. Alle middelen waren goed om Duitsland de hoek in te drijven. De dag waarop Angela Merkel (CDU) de Duitse scepter overnam, jubelde de olie-freak. Zo snel mogelijk zou Angie naar de USA moeten komen. Zij zou omarmd worden. Angie.. Angie, die vrouw heeft charisma, uitte Georgy zich met haast vreugdetranen in zijn weke oogjes. Germany is a great country, a real friend to the States....

Ja, kanselier Angela Merkel is een conservatieve, het tegenovergestelde van oud-kanselier Gerhard Schröder. En dat is letterlijk te beschouwen. Zij komt uit de DDR, is daar opgegroeid en lijdt an hetzelfde trauma als de meeste oud-DDR-inwoners: afkeer van het communisme en daardoor eerder een overdreven hang aan de USA. Datzelfde beeld zagen we trouwens in een andere telg van oud-communistische landen die plots een hoge functie kreeg in de wereld: paus Johannes-Paulus II. Ook hij kon zijn trauma – zijn afkeer an het communisme – niet verbergen. De eerste helft van zijn pontificaat vertoonde hij een vrij abnormale hang aan het westen en de USA. Pas op latere leeftijd ontstond in hem een evenwicht en stelde hij zich in zekere mate meer verzoenend op met de communistische landen. Angela Merkel is nog lang niet zover, lange nog niet. Zij regeert immers nog geen twintig jaren zoals Johannes Paulus II het deed. Zij heeft nog maar twee jaren als regeringsleider achter de rug. Haar hang aan de USA is nog ongebroken. Angie, Angie, remain in my arms, darling!

Tja, en nu zien we het tegenovergestelde gebeuren van dat, wat met Gerhard Schröder gebeurde. De relaties met Rusland en China zijn tot op een bedenkelijk niveau gezakt. En hoe reageren die twee reuzelanden? Inderdaad, net hetzelfde als de USA tegenover Gerhard Schröder . Rusland doet Duitsland de gevolgen voelen, beetje bij beetje en op een typisch Russische wijze: de wapens van de vijand hanterend. Namelijk... met kapitalistische methodes het Duitse land onder druk zetten. Het laatste wapenfeit van Putin is het verbod voor de Duitse nationale luchtvaartmaatschappij Lufhansa om over het Russische luchtruim te vliegen. Dat verbod wordt enkel opgeheven zodra Lufthansa bereid is voor haar cargo-vervoer naar het Verre-Oosten een tussenstop te doen op Russische bodem. Tot nu toe maakt Lufthansa een tussenstop in Kazachstan. Een tussenstop in Rusland kan veel geld in de Russische lade brengen.

Maar met China... dat is andere koek. De Chinese leiders zijn geen Amerikanen die een land kunnen pesten en even nadien datzelfde land als de beste bondgenoot ooit beschouwen. Zij zijn ook geen Russen die een land de berenklauw kunnen laten zien en nadien het slachtoffer aan zichzelf overlaten. Neen, neen, de Chinese leiders zijn voorname heren die steeds met de glimlach op het gelaat vriend een vijand benaderen. Niemand kan ooit hun gedachten lezen. Niemand kan ooit een vriendschappelijke of vijandige houding van hun face aflezen. Eeuwig straalt de glimlach. Maar achter dat masker speelt zich heel wat af. Wie China economisch in het gedrang brengt, na ja, die verliest contracten en daarmee is de kous af. Maar beledig je de Chinese leiders, ooh wee, dan betaal je in klinkende munt. Niet dat de Chinese leiders je met een afgestreken face zouden laten voelen wat je in hun ogen nog waard zou zijn, zoals Putin zich kan gedragen. Neen, steeds en steeds met de glimlach zal de ware haat achter hun tronie heersen en 1001 jaar zal het steppezand jou een Mongools gevoelen geven van verlatenheid.

ROND DIT THEMA
De schade   in Berlijn van de botsing met China

De schade   vanuit het standpunt der FAZ
Kanselier Angela Merkel heeft letterlijk haar handen verbrand aan China. Zoals ereder reeds gemeld was de ontvangst van de Dalai Lama er de oorzaak van. Sinds september verbreekt China met een venijnige glimlach elk diplomatiek contact met Duitsland. En sinds vorige week is er een dimensie bijgekomen. De Chinese heren wisten dat oud-kanselier Gerhard Schröder een zwak had voor communistische landen en nodigden hem enkele dagen geleden uit. Met voornaamheid en natuurlijk deze eeuwige glimlach werd Schröder ontvangen en zover gebracht, dat hij in China de ontvangst van de Dalai Lama door Merkel afkeurde. Dat kwam in blokletters in alle Chinese kranten. De gevolgen zijn niet min. Berlijn davert. De politieke vrienden en partijgenoten van Schröder staan aan zijn kant en belasten kanselier Merkel. Haar wordt nu open verweten een grove fout begaan te hebben met de ontvangst van de hoge Tibetaanse autoriteit. Franz-Walter Steinmeier, bondsminister voor Buitenlandse Zaken en vice-kanselier, viel gisteren de kanselier frontaal aan, zijn partijgenoot en oud-kanselier Gerhard Schröder verdedigend en Angela Merkel beschuldigend van onvoorzichtigheid met grote schade voor het land. De barst in de coalitie van conservatieven (CDU-CSU) en socialisten (SPD) wordt een ware kloof. Het botert langs geen kanten meer. De kanselier wordt beschuldigd van grove nalatigheden op het vlak van buitenlandse politiek. Wat zal er het gevolg van zijn? Zullen de golven binnen de Duitse regering weer afzwakken? Of zal China toekijken en met de eeuwige glimlach de schade opmeten?

09:26 Gepost door Sebastian in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dalai lama, duitsland, china |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.