20-11-07

Euthanasie in Duitsland

euthanasie

Euthanasie is in Duitsland een moeilijk thema
Euthanasie

Euthanasie wel of niet?

Euthanasie is een taboe-onderwerp in Duitsland en zal mogelijk in de nabije toekomst ook niet bespreekbaar worden.

In geen enkel land is euthanasie zo moeilijk te bespreken als in Duitsland. De oorzaak daarvoor ligt uiteraard bij het euthanasie-programma van de nazis tussen de jaren 1933 en 1945, hoewel toen het begrip euthanasie een heel andere invulling had als tegenwoordig. De nazis pasten euthanasie vooral toe op gehandicapten, zogezegd om hun lijden een halt toe te roepen, maar in werkelijkheid om 'de mensheid' te zuiveren en te komen tot het imaginaire arische ras. Door deze expliciete vorm van rassisme is euthanasie in een dermate slecht licht gekomen, dat het onderwerp gewoonweg taboe is in dit land.

Algemeen wordt tegenwoordig euthanasie begrepen als het behandelen van de versnelling der dood op wens van de patiënt. In deze omschrijving is van rassisme of verwerpelijke praktijken naar nazi-voorbeeld helemaal geen sprake, maar ook dan is het een taboe in Duitsland. De Duitse samenleving is sterk bepaald door de traditie in de sfeer van de christelijke kerken. Zowel katholieken als evangelischen (protestanten) verzetten zich tegen het stopzetten van het leven. en leggen voluit accent op palliatieve zorg. Euthanasie blijft dan ook verboden in het land, maar er zijn wel een paar uitzonderingen als niet strafbaar te beschouwen.

ROND DIT THEMA
Euthanasie in Duitsland   diepere informatie

Euthanasie in Duitsland   diepere informatie
Actieve euthanasie is in alle omstandigheden verboden in Duitsland. Onder deze vorm verstaat men het doorvoeren van levensverkortende maatregelen op de wens van zwaar zieken, directe wens of beschikking die tevoren opgesteld is. Een arts mag aldus geen dodelijke medicamenten, geen overdosis narcose, geen spierverslappende middelen noch kaliummoplossingen gebruiken om het leven van een patiënt te stoppen.

Passieve euthanasie is in vele opzichten niet strafbaar. Hiertoe hoort het niet verlengen van levensbehoudende maatregelen bij zware zieken of bij personen die reeds in hersendood verkeren. Daarmee wordt bedoeld het stopzetten van kunstmatige voeding, van ademhalingsapparatuur, van dialyse der nieren en van reanimatiemiddelen. Toch kunnen dergelijke maatregelen strafbaar beoordeeld worden indien de geneesheer niet afdoende kan weerleggen dat de patiënt of de verongelukte met hersendood niet meer te redden was. Hier speelt aldus de wilsbeschikking van de patiënt een minder belangrijke rol. Uiteraard is de geneesheer wel vervolgbaar in alle gevallen waar de patiënt zich tevoren expliciet tegen euthanasie verzet (heeft).

Indirecte euthanasie is evenmin strafbaar in Duitsland. Daarbij gaat het om pijnstillende middelen die het risico voor sterfte aanzienlijk verhogen. Zo bijvoorbeeld morfine voor zwaar lijdende kankerpatiënten. Maar ook hier kan het gerecht de geneesheer veroordelen, wanneer de noodzaak tot hoge dosis morfine niet te verantwoorden is, ook al zou de patiënt zich tegen dergelijke indirecte euthanasie niet verzet hebben.

Ten slotte is er ook nog de hulp bij zelfmoord. Een persoon kan vragen om een levensbeëndigend farmaceutisch middel en het zelf innemen. In dat geval spreekt men van zelfmoord. Een geneesheer die dergelijk medicatie voorschrijft, maar dus zelf niet toepast, is niet strafbaar naar de wet over euthanasie. Maar ook hij of zij riskeert vervolging wegens inbreuk op de wet inzake geneesmiddelen.

13:55 Gepost door Sebastian in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: euthanasie |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.