13-11-07

Harde tegenstelligen binnen Duitse regering

politiek
grootbeeld
Fotobron: FAZ

De nieuwkomer, Erwin Huber als nieuwe voorzitter van de CSU, en Volker Kauder (rechts), de verdediger van het conservatisme in de CDU, glunderden vannacht bij het blokkeren van twee der drie knelpunt-dossiers.
Politiek

Tegenstellingen tussen Duitse regeringspartners groter dan ooit

Geen toegevingen aan de burger als deze ten koste moeten gaan van een gunstige bodem voor de bedrijven, dat is de teneur van de conservatieven in de Duitse regering. Als gevolg daarvan blijven knelpunten zorgen voor spanningen.

De strijd tussen de regeringspartners loopt alweer op in Duitsland. Aanleiding is de samenkomst gisteren rond de werkloosheid, de minimumlonen in de post en de privatisering van de spoorwegen. Gisteren bleek alweer hoezeer de conservatieven (CDU-CSU) en de socialisten (SPD) een haast perfect spiegelbeeld zijn van een bedrijf in Duitsland: werkgever versus werknemer.

Werkgever en werknemer zouden ideaal kunnen samenwerken. Een werkgever dankt immers zijn succes aan de activiteit van de werknemer en zou best een deel van de winst kunnen verdelen onder zijn personeel als beloning. Nu gebeurt dat ook wel in de vorm van het loon van de werknemers, maar lang niet zoals het zou kunnen. Werkgevers beperken de lonen zo veel mogelijk om op die wijze een maximale winst over te houden. Die moet dan dienen om te investeren. En ja, eigenlijk kunnen de werkgevers haast niet anders, want de concurrentie is moordend op de vrij markt. Gevolg: de economie is weinig sociaal, en dat reeds zolang het kapitalisme bestaat.

De bondsregering is van dat alles een perfect spiegelbeeld, nog veel meer uitgesproken dan in vele andere Europese landen. De conservatieven verdedigen bij hoog en bij laag de kapitalistische gerichte ecomonie van het land en waken erover dat het de bedrijven zo goed mogelijk hebben. Daarbij heeft eigenlijk een regering geen andere keuze. Concurrentie bestaat evenzeer tussen staten als tussen bedrijven. Als de ene staat geen gunstige bodem biedt voor multinationals, dan trekken die laatsten naar een andere staat, waardoor die ene staat haar inkomsten (bedrijfsbelastingen en belasting op de winsten) ziet dalen. En een staat met dalende inkomsten kan dan niet anders als steeds maar ongunstigere en ongunstigere bodems te bieden voor bedrijven en zakt dieper en dieper in de miserie.
De socialisten aan de andere kant zijn het perfecte spiegelbeeld van de werknemers. Zij komen op voor rechtvaardige verdeling der gelden, maar botsen voortdurend op het standpunt der conservatieven.

Gisteren bleek deze verhouding tussen de regeringspartners weer al te zeer. Drie knelpunten stonden ter discussie: verlenging van de uitbetaling der werkoosheidsvergoedingen, minimumlonen bij de post en de privatisering der spoorwegen. Hoe stelden de conservatieven zich in die drie dossiers op? Wel, eigenlijk wilden ze de drie dossiers niet tot een oplossing doen komen, want alle drie leiden ze naar meer toegevingen aan de burgers en minder toegevingen aan de bedrijven. Dat wordt dadelijk duidelijker. Daarom gaven de conservatieven gisteren toe in één dossier (dat het minst snijdt in de vrijheid van bedrijven) en blokkeerden de twee anderen, op die manier ergens de coalitie niet in gevaar brengend. Met ander woorden: een kleine toegeving doen, om erger te voorkomen. Hoe kristalliseert zich dat in de drie dossiers?

ROND DIT THEMA
Betreffend artikel   in de Frankfurter Allgemeine Zeitung

Betreffend artikel   in Der Spiegel

De conservatieven gaven toe in het dossier van de werkloosheid. Het voorstel van de socialisten om de uitbetaling van werkloosheidsvergoedingen te verlengen voor oudere personen is aanvaard. Daartoe zullen gelden gebruikt worden die het ministerie van arbeid in overschot heeft. Dat overschot is ontstaan door de dalende werkloosheidscijfers in het laatste jaar. Goed zo... een dossier is opgelost en beide partijen voelen er zich goed bij.

Maar de twee andere dossiers blijven onopgelost. De eis voor een minimumloon bij de post wordt door de conservatieven niet aanvaard. Punt! Dat willen zij ook niet omdat de postbestelling op 1 januari open staat voor private ondernemingen en die mogen aldus niet onder de druk staan om een minimum aan lonen te moeten uitbetalen. Tja... daar staan de socialisten voor een muur.

De privatisering van de spoorwegen is door beide partijen in de regering aanvaard. Mooi zo! Maar er komt voorlopig niets van terecht. Hoezo? Wel, de conservatieven willen een holding doen ontstaan waarbij het private kapitaal in grote mate door bedrijven via de beurs verhandeld kan worden. De socialisten willen de privatisering doorvoeren met aandelen die het volk zich kan aanschaffen. Zij willen eenzelfde model als bij Volkswagen in het verleden: aandelenpakketen in handen van grotere bedrijven en tegelijk kleine aandeelpakketjes die burgers zich kunnen aanschaffen. Tja, ook hier zien we alweer de tegenstelling tussen kapitaalsgerichte conservatieven en burgergerichte socialisten.

Besluit: na de vergadering gisteren stonden de twee regeringspartners nog verder uit elkaar dan tevoren...

09:22 Gepost door Sebastian in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: conservatisme, socialisme |  Facebook |

Commentaren

sdsa sas

Gepost door: dda | 16-11-08

De commentaren zijn gesloten.